காமாட்சியம்மன் கோயில் தெரு

எழுதியிருக்கிறார். பாரதிதாசனின் தந்தையாருக்கு நாடகக்கலையில்
ஈடுபாடு மிகுதி. வெளியூர் சென்று சிறந்த நாடகங்களைப் பார்த்து
வருவார். தம் ஊரிலேயே சிறந்த நாடகங்களைக் கொண்டுவந்து
அரங்கேற்றுவார். தந்தையிடம் அமைந்திருந்த இந்தக் கலை
ஈடுபாடே, மைந்தனின் இரத்தத்திலும் ஊறிவந்தது போலும்!
பாரதிதாசன் பற்பல நாடகங்களைப் பிற்காலத்தில் படைத்தார்
என்பது சிந்திப்பதற்கு உரியது.

நம் பாட்டுக் குயில் பிறந்த புதுவையில் அன்று சைவம், வைணவம்
என்ற சமயங்கள் இருந்தன. பற்பல சாதிகள் இருந்தன.
அவற்றிடையே வேறுபாடுகளும் தீண்டாமையும் இருந்தன. பிரெஞ்சு,
ஆங்கிலம், தமிழ் ஆகிய மொழிகள் கல்வி உலகில் இடம்
பெற்றிருந்தன.

என்று புரட்சிக் கவிஞரின் மொழியிலேயே சொல்லலாம்.

1:1:1 புதுவையின் அரசியல்

ஆயி மண்டபம்

ஒரு சிறிய ஊராக இருந்தது. அங்குப் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் கோட்டை
கட்டினர். புதுச்சேரியை நகராக்கி 150 ஆண்டுகள் அங்கு
நிலையாகப் பிரெஞ்சுக்காரர் ஆட்சி செய்தனர்.

ஆகிய முற்போக்குத் திட்டங்கள் புதுவையில் சென்ற நூற்றாண்டின்
இறுதியிலும், இந்நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்திலும் தொடங்கப்பெற்றன.

என்று குடியரசுத்தலவரின் செயைல அன்று ேபாற்றிப் பாடினார்.

சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம் என்ற பிரெஞ்சுக்
கோட்பாடுகள் புதுவை அரசியலிலும் ஒளிவிட்டன.

1:1:2 கவிஞரின் முன்ேனார்

இவ்வாறு அமைகிற நம் கவிஞர் குடிவழி. இவருடைய தாத்தா
சுப்பராய முதலியார் பள்ளிக்கூடத்தான் முதலியார் என்று ஊராரால்
அழைக்கப்பட்டவர். தந்தையார் கனகசபக்கு மனைவியர் இருவர்.
முதல் மனவிக்குத் தெய்வநாயகம் என்ற மகனும், இரண்டாம்
மனைவிக்குக் கவிஞர் உள்ளிட்ட மூவரும் மக்களாவர். கவிஞருக்கு
25 வயதாகும் போது அவருடைய தந்தையாரும், பிறகு சில
ஆண்டுகளில் தாயாரும் இறந்தனர்.

கவிஞரின் தந்தையார் சோதிடக்கலை வல்லுநர். கவிஞரின்
தமையனாரும் அக்கலையில் வல்லவராகத் திகழ்ந்தார். எனினும்
கவிஞருக்கு அக்கலையில் நம்பிக்கை இல்லை. கவிஞரின் தந்தையார்
செல்வராக வாழ்ந்து பின் ஏழையாக மாறியவர். கவிஞர் தம் மகன்
மன்னர் மன்னனிடம் இவ்வாறு கூறுகிறார்:

    "முந்திரிப் பயிரை அரைத்துப் பிசைந்து அதிலே இடை
    யின்றி வாதுமைப் பருப்பு பதித்து, கொதிக்கும் பசு
    நெய்யில் வடைதட்டிப் போட்டுத் தின்று கொண்டிருந்
    தோம் நாங்கள். சரிவு ஏற்பட்ட பின்னர் பழைய
    சோறு சாப்பிடுவதற்கே திண்டாட்டம் ஆகிவிட்டது . . .
    ஒருகாலத்தில் செல்வத்துடன் விளங்கிய எந்தையார்
    யாரிடமும் கையேந்த விரும்பியதில்லை. வந்துவிட்ட
    துயரத்தைத் தாம் ஒருவராகவே ஏற்றுக் கொண்டார்.
    இந்த வறுமை இருள் அவரைப் பொறுத்தவரையில்
    இறுதிவரை விடியாமலே போய்விட்டது. விளைவுகள்? . . .
    வீடு ஏலத்தில் போய்விட்டது. எங்கள் குடும்பம் சிதறிச்
    சின்னா பின்னமாயிற்று. நாங்கள் நடுத்தெருவில்
    நின்றோம்"

வணிகம் என்ற கப்பல் தரைதட்டி விட்ட சூழலில் கவிஞர் காலத்தில்
குடும்பம் அத்தொழிலைக் கைக்கொள்ளவில்லை.

1:1:3 கவிஞரின் இளமைப் பருவம்

கவிஞருக்கு இளம் பருவத்திலேயே கவிதை படைக்கும் ஆற்றல்
இருந்தது. அதனோடு முரட்டுத்தனமும், பிடிவாதமும் இருந்தன.

உறவுகொண்ட ஏனையவரும் மட்டுமே சேர்க்கப்பட்டார். புதுவையில்
வாழ்ந்தவர்களில் பெரும்பாலானோர் தமிழைத் தாய்மொழியாகக்
கொண்ட தமிழர். அவர்கள் ஆங்கிலமோ தமிழோ கற்க இயலாத
நிலை அப்போது இருந்தது. இந்நிலையை அகற்ற முன்வந்தார்
கலவை சுப்பராயச் செட்டியார் என்ற செல்வர். இவர் அளித்த
பெருநிதியத்தால் எழுந்தது 'கல்வே கல்லூரி'. இக்கல்லூரி ஆங்கிலம்,
பிரெஞ்சு, தமிழ் ஆகிய மும்மொழிகளையும் கற்பித்தது. பாரதிதாசன்
இக்கல்லூரி மாணவரானார்.