161-170 |
161 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
கருங் கோட்டுப் புன்னைத் தங்கும் துறைவற்குப் |
|
பயந்து நுதல் அழியச் சாஅய், |
|
நயந்த நெஞ்சம் நோய்ப்பாலஃதே! |
|
ஒருவழித் தணந்துழி ஆற்றுவிக்கும் தோழிக்குத் தலைமகள் ஆற்றாளாய்ச் சொல்லியது. 1 |
162 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
நீத்து நீர் இருங் கழி இரை தேர்ந்து உண்டு, |
|
பூக் கமழ் பொதும்பர்ச் சேக்கும் |
|
துறைவன் சொல்லோ பிற ஆயினவே! |
|
இதுவும் அது. 2 |
163 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
இருங் கழித் துவலை ஒலியின் துஞ்சும் |
|
துறைவன் துறந்தென, துறந்து என் |
|
இறை ஏர் முன்கை நீங்கிய, வளையே. |
|
இதுவும் அது. 3 |
164 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
இருங் கழி மருங்கின் அயிரை ஆரும் |
|
தண்ணம் துறைவன் தகுதி |
|
நம்மோடு அமையாது, அலர் பயந்தன்றே! |
|
தலைமகனுக்குப் புறத்தொழுக்கம் உளதாகியவழித் தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. 4 |
165 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
அறு கழிச் சிறு மீன் ஆர மாந்தும் |
|
துறைவன் சொல்லிய சொல் என் |
|
இறை ஏர் எல் வளை கொண்டு நின்றதுவே! |
|
இதுவும் அது. 5 |
166 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
வரி வெண் தாலி வலை செத்து வெரூஉம் |
|
மெல்லம் புலம்பன் தேறி, |
|
நல்ல ஆயின, நல்லோள் கண்ணே. |
|
வரையாது வந்தொழுகும் தலைமகன் சிறைப்புறத்தானாக, தலைமகள் பசப்பிற்கு வருந்திய தோழி அவனை இயற்பழித்துக் கூறியது. 6 |
167 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
இருங் கழி இனக் கெடிறு ஆரும் துறைவன் |
|
நல்குவன் போலக் கூறி, |
|
நல்கான் ஆயினும், தொல் கேளன்னே. |
|
பரத்தையிற் பிரிந்த தலைமகன் விட, வாயிலாய் வந்தார்க்கு அவன் கொடுமை கூறித் தோழி இயற்பழித்தவழித் தலைமகள் சொல்லியது. 7 |
168 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
துறை படி அம்பி அகமணை ஈனும் |
|
தண்ணம் துறைவன் நல்கின், |
|
ஒண் நுதல் அரிவை பால் ஆரும்மே. |
|
நொதுமலர் வரைவு வேண்டி விடுத்தமை அறிந்த தலைமகள் ஆற்றாளாய்ப் பசி அட நிற்புழி, 'இதற்குக் காரணம் என்?' என்று செவிலி வினவ, தோழி அறத்தொடு நின்றது. 8 |
169 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
ஒள் இணர் ஞாழல் முனையின், பொதி அவிழ் |
|
புன்னைஅம் பூஞ் சினைச் சேக்கும் துறைவன் |
|
நெஞ்சத்து உண்மை அறிந்தும், |
|
5 |
என் செயப் பசக்கும் தோழி! என் கண்ணே? |
காதல் பரத்தையை விட்டு மற்றொருத்தியுடன் ஒழுகாநின்ற தலைமகன் வாயில் வேண்டி விடுத்துழி, வாயில் நேர்தல் வேண்டி, 'நின் கண் பசந்தனகாண்' என்று முகம்புகு தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது. 9 |
170 |
பெருங் கடற்கரையது சிறு வெண் காக்கை |
|
இருங் கழி நெய்தல் சிதைக்கும் துறைவன் |
|
'நல்லன்' என்றிஆயின்; |
|
பல் இதழ் உண்கண் பசத்தல் மற்று எவனோ? |
|
தலைமகற்குப் புறத்தொழுக்கம் உளதாகிய வழி வேறுபட்ட தலைமகள், 'அவற்கு அவ்வாறு நிகழ்ச்சி இல்லை; நம்மேல் அன்புடையன்' என்று தெளிக்கும் தோழிக்குச் சொல்லியது. 10 |