தனரே யாஅங் காண்டுமெம் அரும்பெறல் உயிரே சொல்லும் ஆடும் மென்மெல வியலும் கணைக்கால் நுணுகிய நுசுப்பின் மழைக்கண் மாதர் பணைப்பெருந் தோட்டே.”
ஆயத்தொடு போகின்றாளைக் கண்டு கூறியது.
இதன்கண் ஆயத்துய்த்தமையும் பெற்றாம்.
இனி ‘வேட்கை
யொருதலை’ (தொல்.பொ.100) என்னுஞ்
சூத்திரத்திற் கூறியவற்றை மெய்யுறு புணர்ச்சி
மேல் நிகழ்த்துதற்கு
அவத்தை கூறினாரென்றும் இச்சூத்திரத்தைத் தலைவியை
நோக்கி
முன்னிலையாக்கல் முதலியன கூறிப் பின்னர்
இயற்கைப் புணர்ச்சி புணருமென்றுங்கூறுவாரும்
உளர். அவர் அறியார்; என்னை? ஈண்டு அவத்தை கூறிப் பின்னர்ப் புணர்ச்சி நிகழுமெனின் ஆண்டுக் கூறிய (261-263) மெய்ப்பாடு பன்னிரண்டும் வேண்டாவாம். அன்றியும், ஆறாம் அவதி கடந்து வருவன அகமன்மை மெய்ப்பாட்டியலிற் கூறலிற் பத்தாம் அவத்தையாகிய சாக்காடெய்தி மெய்யுறுபுணர்ச்சி நடத்தல் பொருந்தாமையுணர்க. இனித் தலைவியை முன்னிலையாக்கல் முதலியன கூறிப் பின்னர்ப் புணருமெனின்
முன்னர்க் “கூட்டி யுரைக்குங் குறிப்புரை யாகும்”
(தொல்.பொ.96) எனக் கண்ணாற்
கூறிக் கூடுமென்றலும் ‘இருகையு
மெடுத்தல்’ (தொல்.பொ.263) எனப்
பின்பு கூறுதலும் பொருந்தாவாம். அன்றியும், நயப்பும்
பிரிவச்சமும்
வன்புறையும் கூறிப் பிரியவேண்டுதலானும் அது பொருந்தாதாம்.
(10)
இடந்தலைப்பாடு முதலியன உணர்த்தல்
|