ளைப்  பொருந்திய  பெரிய  கைகள் ; புலானாற்றத்தை யுடையவாகிய
செவ்வித்தடியைப்  பூநாற்றத்தவாகிய  புகையைக் கொளுத்தி அமைத்த
ஊனையும்  துவையையும்  கறியையும் சோற்றையும் உண்டு வருந்துஞ்
செயலல்லது   வேறு   செயலறியா  வாகலான்,  அவைதாம்  பெரிதும்
மெல்லியவாயின; பெரும ! பெண்டிர்கட்கு ஆற்றுதற்கரிய வருத்தமாகிய
மார்பினையும்     பொருவார்க்குத்    துளக்கப்படாமையிற்    பெரிய
நிலம்போன்ற    வலியினையும்   உடைய,   போரின்கண்ணே மிக்க
சேயையொப்பாய்! நின்னைப் பாடுவாருடைய கைகள் - எ - று.
 

கொளீஇ   (13)   என்னுமெச்சம்   அமைத்தவென்னும்    ஒருசொல்
வருவித்து  முடிக்கப்பட்டது;  கொளுத்தவெனத்  திரித்து, அவ்வூனென
ஒரு சுட்டு வருவித்து அதனோடு முடிப்பினும் அமையும்.
 

உண்டு   (14)    என்பது    பொதுவினையன்றேனும்   கறியொழிந்த
வற்றிற்கெல்லாம்  சேறலின்,  பன்மைபற்றி  அமைத்துக்கொள்ளப்படும்.
ஊன்   துவை  கறியொடுகூடிய  சோற்றை  உண்டென  உரைப்பினும்
அமையும்; இதனைப் பொதுவினையென்று உரைப்பாருமுளர்.
 

குரிசில்!  பெரும!  சேஎய்!  வலியவாகும்  நின்கை; நிற்பாடுநர்கை தாம்
மெல்லியவாகுமெனக் கூட்டுக.
 

இனி,  மாதாங்கவும்  (7)  என்பதற்கு  அகழியைக் கடக்கப்பாய்தற்குக்
குதிரைக்குசையைத் தாங்கி எடுத்துவிடவு மென்றுரைப்பாருமுளர்.
 

பாடுநர் (19) எனத் தம்மைப் படர்க்கையாகக் கூறினார்.
 

தம் கையின்  மென்மையது  இயல்புகூறுவார்,  அரசன்கையின் வலிய
இயல்புங் கூறினமையான், இஃது இயன்மொழியாயிற்று.