புல்லையும்  மேய்ந்த   கவரிமாக்    குவளைப்பூவையுடைய    பசிய
சுனையின்   நீரை  நுகர்ந்து  அதன்  பக்கத்தவாகிய  தகரமரத்தினது
குளிர்ந்த   நிழலின்கண்  தனது  பிணையுடனே  தங்கும்  வடதிசைக்
கண்ணதாகிய  வானைப்  பொருந்தும் இமயமலையும் தென்றிசைக்கண்
ஆய்குடியும்  இல்லையாயின்  இந்தப்  பரந்த இடத்தையுடைய உலகம்
கீழ்மேலதாகிக் கெடும்-எ-று,

'முன்னுள்ளு   வோனைப்    பின்னுள்ளினேன்'     என    உள்ளம்
ஆழ்தற்குக்காரணங்   கூறினமையால்,  பிறரைப்புகழ்ந்த  நாவெனவும்,
பிறர்புகழ்    கேட்ட   செவியெனவும்   ஏனையவற்றிற்கும்  காரணம்
வருவித்து உரைக்கப்பட்டது,

அன்றி   வடதிசை  தேவருலகோடு  ஒத்தலான்,  இமயத்தால்  தாங்க
வேண்டுவதில்லை; தென்றிசைக்கண் ஆய்குடி தாங்கிற்றில்லையாயின்,

இவ்வுலகு  பிறழும்; அதனால் இமயத்துக்கு முன்னுள்ளப்படுவோனைப்
பின்னுள்ளினேனாதலால்,   எனது  உள்ளம்  ஆழ்க;   எனது   நாப்
போழ்க; எனது செவி தூர்வதாக வென்றதாக்கி உரைப்பினும் அமையும்.