புடைப்பிற் சுற்றும் பூந்தலைச் சிறுகோல்

உண்என்று ஒக்குபு புடைப்பத் தெண்ணீர்

முத்தரிப் பொற்சிலம் பொலிப்பத் தத்துற்று

அரிநரைக் கூந்தல் செம்முது செவிலியர்

பரிமலிந் தொழியப் பந்த ரோடி

ஏவல் மறுக்கும் சிறுவிளை யாட்டி

அறிவும் ஒழுக்கமும் யாண்டுணர்ந் தனள்கொல்

கொண்ட கொழுநன் குடிவற னுற்றெனக்

கொடுத்த தாதைக் கொடுஞ்சோ றுள்ளாள்

ஒழுகுநீர் நுணங்கறல் போலப்

பொழுது மறுத்துண்ணும் சிறுமது கையளே

இது தலைவி மனையறங் கண்டு மருண்டு கூறியது.
 

சூ. 156 :

க - து :

பொருள் :  மேற்கூறிய  கிளவிகள்  செவிலிக்கேயன்றி   அறிவர்க்கும்
உரியவாகும்.
 

எ - டு : 

சொற்காத்துச் சோர்விலாள் பெண் 

மனைத்தக்க மாண்புடைய ளாகித்தற் கொண்டான்

வளத்தக்காள் வாழ்க்கைத் துணை

இவை நல்லவை யுரைத்தல்.
 

எறியென்று எதிர்நிற்பாள் கூற்றம் சிறுகாலை

அட்டிற் புகாதாள் அரும்பிணி - அட்டதனை

உண்டி உதவாதாள் இல்வாழ்யேய் இம்மூவர்

கொண்டானைக் கொல்லும் படை 

இஃது அல்லவை கடிதல்.
 

இடித்துவரை நிறுத்தலும் அவர தாகும்

கிழவனும் கிழத்தியும் அவர்வரை நிற்றலின்

க - து :

பொருள் :  மனையறக்கிழமை  பூண்ட தலைவனும்  தலைவியும்  அவ்
அறிவர்  வகுத்த  நெறியை  வரம்பாகக்  கோடலின்  அந்நெறியை  அவர்
வழுவிய  காலை இடித்துரைத்து  அவ் எல்லைக்கண் நிறுத்தலும் அறிவரது
கடமையாகும்.