பொருள் :  களவின்கண்ணும்  கற்பின்கண்ணும்  அலர்  எழா நின்றது
எனக் கூறும் கூற்றுத் தோழிக்கும் தலைவிக்கும் நீக்கும் நிலைமையின்று.
 

தோழி   கூற்றும்  தலைவி  கூற்றும்    அதிகாரப்பட்டு    வருதலின்
அவ்விருவரும் கொள்ளப்பட்டனர்.
 

கண்டது மன்னும் ஒருநாள் அலர்மன்னும்

திங்களைப் பாம்புகொண் டற்று

இதுகளவு.
 

வேதின வெரிநின் ஓதி முதுபோத்து

ஆறுசெல் மாக்கள் புட்கொளப் பொருந்தும்

சுரனே சென்றனர் காதலர் உரனழிந்து

ஈங்கியான் தாங்கிய எவ்வம்

யாங்கறிந் தன்றிவ் அழுங்க லூரே

இதுகற்பு. இவை தலைவி கூற்று.
 

தோழி அலர் கூறியது.
 

சூ. 165 :

க - து :

பொருள் : அலர் காரணமாகத்  தலைவன்  தலைவியரிடத்துக்  காதற்
காம உணர்வு மிக்கு விளங்கும்.
  

ஊரவர் கௌவை எருவாக அன்னைசொல்

நீராக நீளும்இந் நோய்

நெய்யால் எரிநுதுப்பேம் என்றற்றாற் கௌவையாற்

காமம் நுதுப்பேம் எனல்

கௌவை = அலர். என்றாங்குக்காண்க.
 

சூ. 166 :

க - து :

பொருள் :  தலைவன்  பரத்தையரொடு  ஆடலும்,  பாடலும், யாறும்,
குளனும்   படிந்து   நீராடலும்  ஆகிய  விளையாட்டினை மேற்கொள்ளும்
அவ்விடத்தும் காதற்காம உணர்வு மிக்குத் தோன்றும்.