கல்லாக் கோவலர் ஊதும்

வல்வாய் சிறுகுழல் வருத்தாக் காலே

எனவரும். இஃது அவலத்திற்குப் பொருளாக அமையும்.
 

2. துன்பத்துப் புலம்பலாவது :    பிரிவாற்றாமையான்     படருற்று
மெலிந்து வருந்துதல்.
 

காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன்

யாமத்தும் யானே உளேன்

எனவரும். இதுவும் அழுகைக்குப் பொருளாக வரும்.
 

3. எதிர்பெய்து பரிதலாவது :காதலர்   தம்   காதன்   மிகுதியான்
தோன்றும் உரு வெளிப்பாடு கண்டு இரங்குதல்.
 

வாரா தாயினும் வருவது போலச்

செவிமுத லிசைக்கும் அரவமொடு

துயின்மறந் தனவால் தோழியெங் கண்ணே
 

என்பது தலைவன் உரு வெளிப்பாடு கண்டு தலைவி இரங்கியது.
 

வானம் பாடி வறங்களைந் தானாது

அழிதுளி தலைஇய புறவிற் காணவர

வானர மகளோ நீயே

மாண்முலை யடைய முயங்கி யோயே

என்பது தலைவி உரு வெளிப்பாடு  கண்டு  தலைவன்  இரங்கியது.  இஃது
இளிவரலுக்குப் பொருளாக அமையும்.
 

4. ஏதமாய்தலாவது :  கூட்டத்திற்கு   இடையூறானவற்றை   எண்ணி
இனைதல்.
 

அவை குறித்த பருவத்து வாராது  மறந்துறைவர்  கொல்,  ஆற்றிடைத்
தலைவற்கு  ஊறு   நேருங்கொல்,  ஏதிலர்  வரைவு  தமர்  நேர்வர்கொல்
என்பன முதலியனவாம்.
 

. . . . . . . . மறத்தனர்

கொல்லோ தாமே களிறுதன் அன்னோர்,

உயங்குநடை மடப்பிடி வருத்தம் நோனாது

...... ...... ...... ...... ...... ....... ....... ...... ........ ....... ...... .......
 

அழுங்கல் நெஞ்சமொடு முழங்கும்

அத்த நீளிடை அழப்பிரிந் தோரே

என்பது,  தலைவன்   பிரிந்த  வழி,   மறப்பன்  கொல்லோ  எனவும்
ஆற்றினது ஊறு எண்ணியும் தலைவி  வருந்தியது.  இஃது  இளிவரலுக்குப்
பொருளாக அமையும்.