| எ - டு : | நோமென் நெஞ்சே நோமென் நெஞ்சே |
| இமைதீய்ப் பன்ன கண்ணீர்த் தாங்கி |
| அமைதற் கமைந்தநங் காதலர் |
| அமைவில ராகுதல் நோமன் னெஞ்சே |
(குறு-4)
|
| இன்னுயிர் கழிவ தாயினும் நின்மகள் |
| ஆய்மல ருண்கண் பசலை |
| காம நோயெனச் செப்பா தீமே |
(அகம்-52)
|
என்பதும் அது. இதுவும் வெகுளிக்குப் பொருளாக அமையும்.
|
3. அச்சத்தின் அகறலாவது : தலைவற்கு வருந்தொழிலான் ஊறு
நேருங்கொல் எனத் தலைவி அஞ்சிக் குறியிடத்து நேராது சேயளாய்
ஒழுகுதல்.
|
| எ - டு : | இன்ன மாகவும் நன்னர் நெஞ்சம் |
| என்னொடும் நின்னொடும் சூழாது கைம்மிக்கு |
| இறும்புபட் டிருளிய இட்டருஞ் சிலம்பிற் |
| குறுஞ்சுனைக் குவளை வண்டுபடச் சூடிக் |
| கான நாடன் வரூஉம், யானைக் |
| கயிற்றுப் புறத்தன்ன கன்மிசைச் சிறுநெறி |
| மாரி வானந் தலைஇ நீர்வார்பு |
| இட்டருங் கண்ண படுகுழி இயவின் |
| இருளிடை மிதிப்புழி நோக்கியவர் |
| தளரடி தாங்கிய சென்ற தின்றே |
(அக-128)
|
எனவரும். இதன்கண் நெஞ்சு சென்றது என்றதனான் தலைவி தான்
குறியிடத்திற்குச் செல்லாது வலித்திருத்தல் புலப்படும். இது
பெருமிதத்திற்குப் பொருளாக அமையும்.
|
4. அவன் புணர்வு மறுத்தலாவது : தலைவன் பகற்குறியும் இரவுக்
குறியும் வேண்டியவழி அவற்றை மறுத்தொழுகுதல்.
|
| எ - டு : | பைதற் பிள்ளைக் கிளைபயிர்ந் தாஅங்கு |
| இன்னா திசைக்கும் அம்பலொடு |
| வாரெல் வாழியர் ஐயவென் தெருவே |
(குறு-139)
|
| நல்வரை நாட நீவரின் |
| மெல்லிய லோரும் தான்வா ழலளே |
(அகம்-12)
|
எனவும் வரும். இஃது அச்சத்திற்குப் பொருளாக அமையும்.
|
5. தூது முனிவின்மை :வரைவு மலிதல் வேண்டி அவன் புணர்வு
மறுத்து வலித்திருக்கும் தலைவி பிரிவாற்றாமையான் புள்ளும் மேகமும்
முதலாய பொருள்களை நோக்கித் தன்னிலையைத் தலைவற்குக் கூறுமாறு
தூதுரைத்தலை வெறாது விரும்புதல். |