யாக்கத்துள்  தெய்வஞ்  சுட்டுவனவாகவும்  கூறப்பெற்ற   தெய்வங்களைத்
தலைவி  அஞ்சுதலாம்.  பரவுதல்,  வேண்டல்  என்றாற்  போலக் கூறாமல்
அஞ்சுதல் எனக் கூறியமையான் தெய்வம் என்றது சிறுதெய்வங்கள் என்பது
பெறப்படும்.
 

"சினைவாடச் சிறக்குநின் சினந்தணிந் தீகெனக் 

கனைகதிர்க் கனலியைக் காமுற லியைவதோ" 

"முளிமுதல் மூழ்கிய வெம்மைதீர்ந் துறுகென 

வளிதரு செல்வனை வாழ்த்தவும்இ யைவதோ" 

"அச்சாறாக உணரிய வருபவன் 

பொய்ச்சூளஞ்சிப் புலவே னாகுவல்" 

என  வரும்.  பிறவும் சான்றோர் செய்யுட்களுள் கண்டு கொள்க. இஃது
அச்சமென்னும் மெய்ப்பாட்டிற்குப் பொருளாக அமையும்.
 

2. புரையறந் தெளிதலாவது : இல்லற வாழ்க்கை என்பது கொண்டானை
உவப்பித்தலும்   மக்கட்பேறெய்துதலுமாகிய   இவையேயன்றி   இயல்புடை
மூவர்க்குத் துணைபுரிதலும் ஐம்புலத்தாறு   ஓம்பலும்   பிரிவிடையாற்றலும்
பிறவும் உயர்ந்த அறமெனத் தெளிந்து ஒழுகுதலாம்.
 

விருந்தெதிர் கொள்ளவும் பொய்ச்சூ ளஞ்சவும் 

அரும்பெறற் புதல்வனை முயங்கக் காணவும் 

ஆங்கவிந் தொழியுமென் புலவி தாங்காது 

அவ்வவ் விடத்தான் அவையவை காணப் 

பூங்கண் மகளிர் புனைநலஞ் சிதைக்கும் 

மாய மகிழ்நன் பரத்தைமை 

நோவென் தோழி கடன்நமக் கெனவே  

ஏவல் மறுக்கும் சிறுவிளை யாட்டி 

அறிவும் ஒழுக்கமும் யாண்டுணர்ந் தனள்கொல் 

கொண்ட கொழுநன் குடிவற னுற்றெனக் 

கொடுத்த தந்தைக் கொழுஞ்சோ றுள்ளாள் 

ஒழுகுநீர் நுணங்குறல் போலப்

பொழுது மறுத்துண்ணும் சிறுமது கையளே 

எனவரும். இஃது பெருமிதத்திற்குப் பொருளாக அமையும்.
 

3. இல்லது   காய்தலாவது :   தன்வயின்     உரிமையான்     எழுங் காதல்மிகுதியான் மனையறக்கிழத்தி  தலைவன்   தவறு   புரியா   வழியும்
அவன்பால் தவறு கற்பித்து ஊடல் கொண்டு சினத்தல்.