"வைகை வருபுனலாடத் தவிர்ந்தேன்" என்ற 

தலைவனை நோக்கி 

ஓஒ புனலாடி னாய்எனவும் கேட்டேன் புனலாங்கே 

நீள்நீர் நெறிகதுப்பு வாரும் அறலாக 

மாண்எழில் உண்கண் பிறழும் கயலாகக் 

கார்மலர் வேய்ந்த கமழ்பூம் பரப்பாகம் 

நாணுச்சிறை யழித்து நன்பகல் வந்தவள் 

யாணர்ப் புதுப்புனல் ஆடினாய் முன்மாலை 

பாணன் புணையாகப் புக்கு  

எனத் தலைவி கூறிச் சினத்தல் கண்டு கொள்க.
 

கோட்டுப்பூச் சூடினும் காயும் ஒருத்தியைக் 

காட்டிய சூடினீர் என்று 

என்பதுமது. இது வெகுளிக்குப் பொருளாக அமையும்.
 

4. உள்ளது   உவர்த்தலாவது :   தலைவன்  தான்  தண்ணளி செய்து
உவப்பிங்குங்காலும் அவன்தன் பரத்தமையை  எண்ணித்  தலைவி  அவன்
செயலை மாயமென மயங்கி நீக்குதல்.
 

........... வினைக்கெட்டு 

வாயல்லா வெண்மை உரையாது கூறுநின் 

மாயம் மருள்வா ரகத்து (கலி-88) எனவும் 

...... ..... ....... இன்று வந்து 

ஆக வனமுலை அரும்பிய சுணங்கின் 

மாசில் கற்பின் புதல்வன் தாயென 

மாயப் பொய்ம்மொழி சாயினைப் பயிற்றியெம் 

முதுமை எள்ளல் அஃதமைகும் தில்ல"  

எனவும்வரும். இதுவும் வெகுளிக்குப் பொருளாக அமையும்.
 

5. புணர்ந்துழி   உண்மைப்  பொழுது   மறுப்பாக்கமாவது : தலைவன்
குறித்த  பருவம் இகந்து  மீண்டுவந்து கூடியவழிக்   கூறிச்சென்ற   பருவ
மாறுபாட்டினைக்   கருதாது   அதனையே  பருவமாகக் கொண்டு தலைவி
மகிழ்தல். எ-டு : வந்துழிக் கண்டு கொள்க. இஃது உவகைக்குப் பொருளாக
அமையும்.
 

இதனைப்   "புணர்ந்துழி  உண்மை"  எனவும்  "பொழுது மறுப்பாக்கம்"
எனவும்   இரண்டாகப்    பிரித்து    உரை    கூறுவர் உரையாசிரியரும் பேராசிரியரும்.   புணர்ந்துழியுண்மை  என்பது  மெய்ப்பாட்டிற்குரியதொரு
பொருளாதற்குச்   சிறவாமையானும்,   சொற்றொடர்   அமைவு அங்ஙனம்
பிரித்துக்      கோடற்கு       இயையாமையானும்   அஃது   ஆசிரியர் கருத்தாதற்கொவ்வு மாறில்லை என்க.