நெடுங்கால் முருங்கை வெண்பூத் தாஅய்
நீரற வறந்த நிரம்பா நீளிடை
வள்ளெயிற்றுச் செந்நாய் வருந்துபசிப் பிணவொடு
கள்ளியங் காட்ட கடத்திடை உழிஞ்சில்
உள்ளூன் வாடிய சுரிமூக்கு நொள்ளை
பொரியரை புதைத்த புலம்புகொள் இயவின்
விழுத்தொடை மறவர் வில்லிட வீழ்ந்தோர்
எழுத்துடை நடுகல் இன்னிழல் வதியும்
அருஞ்சுரக் கவலை நீந்தி யென்றும்
இல்லோர்க் கில்லென் றியைவது கரத்தல்
வல்லா நெஞ்சம் வலிப்ப நம்மினும்
பொருளே காதலர் காதல்
அருளே காதலர் என்றி நீயே.” 

  (அகம்-53)
 

இதனுள் பாலைக்குரிய முதற்பொருளும் கருப்பொருளும் பிரிவும் வந்தவாறு கண்டு கொள்க¹⁴.
  

வளங்கெழு திருநகர்ப் பந்துசிறி தெறியினும்
இளந்துணை யாமொடு கழங்குடன் ஆடினும்
உயங்கின் றன்னையென் மெய்யென் றசைஇ
மயங்குவியர் பொறித்த நுதலள் தண்ணென
முயங்கினள் வதியு மன்னே இனியே
தொடிமாண் சுற்றமும் எம்மும் உள்ளாள்
நெடுமொழி தந்தை அருங்கடி நீவி
நொதும லாளன் நெஞ்சுறப் பெற்றவென்
சிறுமுதுக் குறைவி சிலம்பார் சீறடி
வல்லகொல் செல்லத் தாமே கல்லென
ஊரெழுந் தன்ன உருகெழு செலவின்
நீரில் அத்தத் தாரிடை மடுத்த  

14. நீரறவிறந்த  நீளிடைஎனவும்   கள்ளியங்காடு  எனவும்   வந்தமையால்  பாலை  நிலமும்,  விசும்பில்
விளங்கும்   ஞாயிற்றின்   கடுங்கதிர்   தெறுதலின்   என  வந்ததால்  முதுவேனிற்பொழுதும்  ஆகிய
முதற்பொருளும்,  செந்நாய்,  முருங்கை  உழிஞ்சில்  கள்ளி  என்பனவற்றால்  பாலைக்கருப்பொருளும்
பொருள்வயிற் பிரிவாகிய உரிப்பொருளும் காண்க.