கடுஞ்செம் மூதாய் கண்டுங் கொண்டு
நீவிளை யாடுக சிறிதே யானே
மழகளி றுரிஞ்சிய பராரை வேங்கை
மணலிடு மருங்கி னிரும்புறம் பொருந்தி
யமர்வரி னஞ்சேன் பெயர்க்குவ
னுமர்வரின் மறைகுவன் மாஅ யோளே.” |
(தற்றிணை-342)
|
இது நற்றிணை.
|
“நுமர்வரி னேர்ப்பி னல்ல தமர்வரின்
முந்நீர் மண்டில முழுது மாற்றா
தெரிகணை விடுத்தலோ விலனே
யரிமதர் மழைக் கண் கலுழ்வகை யெவனே.”
|
இவை தமர் தருவரென ஐயுற்றுக் கூறியன; அவர் வந்து கற்பொடு புணர்ந்தன வந்துழிக் காண்க.2
|
“அரிதாய வறனெய்தி யருளியோர்க் களித்தலும்
பெரிதாய பகைவென்று பேணாரைத் தெறுதலும்
புரிவமர் காதலிற் புணர்ச்சியுந் தருமெனப்
பிரிவெண்ணிப் பொருள்வயிற் பெயர்த்தருங் காதலர்
வருவர்கொல் கயங்கிழாஅய் வலிப்பல்யான் கேஎளினி” |
(கலி-11)
|
இதனுள் எனவென்றதனாற்3 றலைவன் கூற்றுப் பெற்றாம். இது மூன்றன் பகுதி.
|
“புகல்சால் சிறப்பிற் காதலி புலம்பத்
துறந்துவந் தோயே யருந்தொழிற் கட்டூர்
நல்லேறு தழீஇய நாகுபெயர் காலை |
2 கற்பொடு புணர்ந்து மீளாது தலைவனுடன் சென்றமைக்கும் அது கண்டுதமர் மீண்டமைக்கும்
உதாரணம் வந்துழிக் காண்க.
|
3 தரும் என்று சொல்ல எனவருவதால் ‘அரிதாய.......தரும்’ என்னும் கூற்றுத்தலைவனுடையது
என்பது பெற்றாம். |