சென்றானாகப் பாகனை நோக்கிக் கூறியது.8 இவை ஐங்குறு நூறு, “மலைமிசைக் குலைஇய” என்னும் (84) அகப்பாட்டும் அது, கலித்தொகையுட் “புத்தி யானை9 வந்தது காண்பான்யான் றங்கினேன்” (மருதக்கலி-32) என்பன முதலியவற்றான் யானை முதலியவற்றையுங், கடவுட்பாட்டால் (மருதக்கலி-28) தாபதரையுங் காத்தற்குப் பிரிந்தே னெனக் கூறினானென்பது பெற்றாம். |
“ஒரூஉக், கொடியிய னல்லார் குரனாற்றத் துற்ற முடியுதிர் பூந்தாது மொய்ம்பின வாகத் தொடிய வெமக்குபீ யாரை பெரியார்க் கடியரோ வாற்றா தவர்; கடியர்தமக், கியார்சொல்லத் தக்கார் மற்று; வினைக்கெட்டு, வாயல்லா வெண்மை யுரையாது கூறுநின் மாய மருள்வா ரகத்து; ஆயிழாய், நின்கண் பெறினல்லா லின்னுயிர் வாழ்கல்லா வென்க ணெவனோ தவறு; இஃதொத்தன், புள்ளிக்கள்வன் புணல்சேர் பொதுக்கம்போல் வள்ளுகிர் போழ்ந்தனவும் வாளெயி றுற்றனவு மொள்ளிதழ் சேர்ந்தநின் கண்ணியு நல்லார் சிரறுபு சீறச் சிவந்தநின் மார்புந் தவறாதல் சாலாவோ கூறு; அதுதக்கது, வேற்றுமை யென்கண்ணோ வோராதி தீதின்மை தேற்றக்கண் டீயாய் தெளிக்கு; இனித் தேற்றேம் யாந் தேர்மயங்கி வந்த தெரிகோதை யந்நல்லார் |