:: TVU ::

148	நன்னூல் மூலமும், மயிலைநாதருரையும்

புகையும் குடையொடு நிழலும்போல உருபுவரவந்து நீங்கநீங்கும், பொருளை விளக்க வேண்டுழியெனக்கொள்க. (பி - ம்.) ¹ நாலுருபாகச் ² ஈண்டை ³ இக்கடாவும்விடையும் ⁴ கருமக் கருவியும் ⁵ விழுங்கப்பட்டானென்றற்றொடக்கத்தன இவை ⁶ துறை நகைத்துறை ⁷ என்னைவருமாறெனின்
(40)
	(297)	நான்கா வதற்குரு பாகுங் குவ்வே கொடை பகை நேர்ச்சி தகவது வாதல் பொருட்டுமுறை யாதியி னிதற்கிதெனல் பொருளே.
எ - ன், நிறுத்த முறையானே நான்காம்வேற்றுமையாமாறு உணர்த்துதல்நுதலிற்று. (இ - ள்.) நான்காம் வேற்றுமைக்குக் குவ்வென்பது உருபாம்; கொடையும் பகையும் நேர்ச்சியும் தகவும் அதுவாதலும் பொருட்டும்முறையு முதலான பொருண்மைக்கண் இதற்கிதுவென்பதுபட நிற்றல் அதற்குப் பொருளாம் எ - று. வ - று. தேவர்க்குப்பூசை, சாத்தற்குச்சோறு, “இரப்பார்க்கொன், றீவார்மே னிற்கும் புகழ்” (குறள். 232), “இரந்தோர்க்குத் ¹தேர்வீசும் வண்கை யவன்” என்பன கொடை. மக்கட்குப்பகைவெகுளி, பாம்புக் குப்பகை கீரி, “அல்லவை செய்தார்க் கறங்கூற்றம்” (நான்மணி. 84; மூதுரை, 27 ; சீலப். 20. இறுதி வெண்பா), “பிணிக்கு மருந்து பிறமன் னணியிழை, தன்னோய்க்குத் தானே மருந்து.” (குறள். 1102) என்பன பகை. ²கற்றோற்கு மகள்நேர்ந்தான், அறத்திற்குப் பொருணேர்ந்தான், இறைக்கதுநேரின் ³நினக்கிது நேருமென்பன நேர்ச்சி. அறத்திற்குத்தக்கது அருள், சாத்தற்குத்தக்காள் கொற்றி, “செல்வர்க்கே செல்வந் தகைத்து” (குறள். 125), “அருங்கல முலகின் மிக்க வரசர்க்கே யுரிய” (சூளா. கல்யாண. 189) என்பன ‘தகுதி; ஆடைக்குநூல், ஆழிக்குப்பொன் என்பன அதுவாதல் “⁵வரிசைக்குவருந்தும்” (புறநா. 47), கூழுக்குக்குற்றேவல்செய்யு மென்பன பொருட்டு; சாத்தற்குமகன், கொற்றற்குமகள் என்பன முறை. ‘ஆதி’ என்றதனால், கரும்பிற்குவேலி, மயிருக்கெண்ணெய், உயிருக்குண்டியென்னும் அதற்குவினையுடைமையும், சாத்தற்குப் பொருளென்னும் படுபொருளும், கைக்குயாப்புடையது கடகமென்னும் யாப்புடைமையும், நாய்க்கு நட்புடையனென்னும் நட்புடைமையும், தாய்க்குக் காதலென்னும் காதலும், ⁶வடுகரசர்க்குச் சிறந்தோர் சோழியவரசரென்னும் சிறப்புடைமையும் கொள்க. இன்னும் இஃது, ஏனைவேற்றுமைகள்போல அளவுபட்டபொருண் மைத்தன்றிவரும்; அவையும் இதற்கிஃதென்பதேபட உரைத்துக்கொள்க. அவை அரசர்க்கு அமைச்சன், அவர்க்குத்தமர், ⁷நமக்கு நல்லன், “நிலத்துக் கணியென்ப நெல்லுங் கரும்பும்” (நான்மணி. 9), “மனைக்குப்பாழ் வாணுதலின்மை”