:: TVU ::

76	நன்னூல் மூலமும், மயிலைநாதருரையும்

வ - று. “சுறமறிவனதுறையெல்லாம்” (யா. வி. உரை), “நிலவிரி கானல்வாய்” எ - ம், “இறவுப்புறத்தன்ன” (நற். 19), “சுறவுக்கோட் டன்ன” (நற். 19) எ - ம். ¹ “நீலநீர்ச்சுறாவினம்போல்” (சீவக. 2236), “நிலாவணங்கு நேர்மணன்மே னின்று” (‘குலாவணங்கு’ என்னும் செய்யுளிலுள்ளது; யா. வி. உரை) எ - ம் முறையே காண்க. ஈண்டு இயல்பு ஐயமறுத்தற்குரைத்தாரென்க. (பி - ம்.) ¹நிலாசசுறாவினமபொனபொனறன
(22)
	(172)	அன்றி யின்றியென் வினையெஞ் சிகரம் தொடர்பினு ளுகர மாய்வரி னியல்பே.
இதுவுமது. (இ - ள்.) இவ்விருமொழியீற்று இகரமும் செய்யுளுள் உகரமாயும் வரப்பெறும்; அவ்வழி இயல்பாய்நிற்கும், மேல்வரும் வல்லினம் எ-று. ‘வரின்’ எனவே உகரமாதல் ஒருதலையன்றெனவும் உகரம் ஆகாத வழி மிகுமெனவும் கொள்க. வ - று. “வாளன்று பிடியா வன்க ணாடவர்”, “நாளன்று போகிப் புள்ளிடை தட்ப” (புறநா. 124), “உப்பின்று, புற்கை யுண்கமா கொற்கை யோனே” எனவரும்
(23)
	(173)	உரிவரி னாழியி னீற்றுயிர் மெய்கெட மருவும் டகர முரியின் வழியே யகர வுயிர்மெய்யா மேற்பன வரினே.
எ - ன், முதலதற்கு எய்தியதன்மேற் சிறப்புவிதியும் ஏனையதற்கு எய்தியதுவிலக்கிப் பிறிதுவிதியும் வகுத்தல் நுதலிற்று. (இ - ள்.) உரியென்னும் அளவுச்சொல்வரின் நாழியென்னும் அளவுப்பெயரீற்று உயிர்மெய் கெட ¹ஆங்கே டகரவொற்றுவரும்; உரியென்னும் அளவுப்பெயரின்பின் ஏற்றமொழிகள் வரின் யகர வுயிர்மெய் மிகும் எ - று. வ - று. நாழி + உரி = நாடுரி எ - ம்; உரி + உப்பு = உரியவுப்பு; கொள்ளு, சாமை, தினை, பயறு, மிளகு, வரகு எ - ம் வரும். ‘ஏற்பனவரின்’ என்றதனான் உரியரிசி, உரியாழாக்கு, உரியெண்ணெய் முதலானவற்று மிகாதெனக்கொள்க. வருமொழியை முற்கூறியவதனால் நாடுரியென்புழி டகாரம் மிகாமையும் நாழியுரியென்னுமுடிபும் கொள்க. (பி - ம்.) ¹ஆங்கட்டகர
(24)
	(174)	சுவைப்புளி முன்னின மென்மையுந் தோன்றும்.
எ - ன், எய்தியதன்மேற் சிறப்புவிதியுணர்த்துதல்நுதலிற்று.