| நன்னூல் விருத்தியுரை |
| மலரின் மாட்சி |
| 30. | மங்கல மாகி யின்றி யமையா தியாவரு மகிழ்ந்து மேற்கொள மெல்கிப் பொழுதின் முகமலர் வுடையது பூவே. |
எ-னின், இதுவும் அது. இ-ள்: மலரினது மாட்சிமை இது ஆதலின் இஃது உவமை ஆயிற்று எ-று. இவ்வுவமைகளினது மாட்சிமைபோலப் பொருளினது மாட்சிமையும் விரித்து உரைத்துக்கொள்க. (30) |
| ஆசிரியர் ஆகாதவர் |
| 31. | மொழிகுண மின்மையு மிழிகுண வியல்பும் அழுக்கா றவாவஞ்ச மச்ச மாடலுங் கழற்குட மடற்பனை பருத்திக் குண்டிகை முடத்தெங் கொப்பென முரண்கொள் சிந்தையும் உடையோ ரிலரா சிரியரா குதலே. |
எ-னின், ஆசிரியர் ஆகார் இவர் என உணர்த்துதல் நுதலிற்று. இ-ள்: இக்குற்றங்களை உடையோர் கற்பிக்கும் ஆசிரியர் ஆகார் எ-று. (31) |
| கழற்குடத்தின் தன்மை |
| 32. | பெய்தமுறை யன்றிப் பிறழ வுடன்றருஞ் செய்தி கழற்பெய் குடத்தின் சீரே. |
எ-னின், மேற் கூறிய உவமையை விரித்து உணர்த்துதல் நுதலிற்று. இ-ள்: கழற் பெய்த குடத்தின் குற்றம் இது ஆதலின் இஃது உவமை ஆயிற்று எ-று. (32) |
| மடற்பனையின் தன்மை
|
| 33. | தானே தரக்கொளி னன்றித் தன்பான் மேவிக் கொளக்கொடா விடத்தது மடற்பனை. |
எ-னின், இதுவும் அது. இ-ள்: மடற்பனையின் குற்றம் இது ஆதலின் இஃது உவமை ஆயிற்று எ-று. |