:: TVU ::

பக்கம் எண் : 459

நன்னூல் விருத்தியுரை
அக்காட்டில் புகின் கூறை கோட்பட்டான், கள்வான் நினையின் கை அறுப்புண்டான்: இது மிகுதியின் எதிர்காலம் இறந்தகாலம் ஆயிற்று. கூறை கோட்படுதலும் கை அறுப்புண்ணுதலும் தவறினும் தவறும் ஆதலின் இது மிகுதி ஆயிற்று. அறம் செயின் சுவர்க்கம் புக்கான், எறும்பு முட்டை கொண்டு திட்டை ஏறின் மழை பெய்தது: இது தெளிவின் எதிர்காலம் இறந்தகாலம் ஆயிற்று. உரை அளவையானும்³⁸³ காட்சி அளவையானும் இவற்றிற்கு இவை காரணமாகத் தெளிந்தமையின் இது தெளிவு ஆயிற்று. யாம் பண்டு விளையாடுவது இக்கா, யாம் பண்டு விளையாடுகிறது இக்கா: இது காரணமின்றி இயல்பினான் இறந்தகாலம் எதிர்காலமும் நிகழ்காலமும் ஆயிற்று. பிறவும் அன்ன. இவ்வுதாரணங்களுள் சிலவற்றை மாறிக் காட்டுவாரும்³⁸⁴ உளர். அவை பொருந்தாமை அப்பொருள்களான் உணர்க. உழுது வருக, உண்டு வருக என்புழி உழுது, உண்டு என்பனவற்றையும் இயல்பின் எதிர்காலம் இறந்தகாலமாய் மயங்கின என்பாரும்³⁸⁵ உளர். வருதலை நோக்குங்கால் அவை இறந்தகாலமே ஆதலின் வழாநிலையாம் என்க. (33)
அறுவகை வினா
385.	அறிவறி யாமை யையுறல் கொளல்கொடை ஏவ றரும்வினா வாறு மிழுக்கார்.
எ-னின், வினாவின் பெயரும் முறையும் தொகையும் உணர்த்துதல் நுதலிற்று. இ-ள்: அறிவு முதலியன தருதலான் வரும் வினா ஆறனையும் களையாது கொள்வர் புலவர் எ-று. வ-று: ஆசிரியன் இச்சூத்திரத்திற்குப் பொருள் யாது என்பது அறிவினா. மாணாக்கன் அவ்வாறு கூறுவது அறியா வினா. குற்றியோ மகனோ என்பது ஐயவினா. பொன் ------------------------------- ³⁸³காட்சி, கருதல், உரை, இன்மை, பொருள், ஒப்பு என்னும் அறுவகை அளவைகளுள் (சிவ. சுப. அள. 1) உரை அளவை ஒன்று. இது வடமொழியில் ஆகமப் பிரமாணம் என்றும் சத்தப் பிரமாணம் என்றும் சொல்லப்படும். காட்சி அளவை முன்பு (நன். 261) விளக்கப்பட்டது. ³⁸⁴இளம்பூரணர், சேனாவரையர், நச்சினார்க்கினயர், கல்லாடர் (தொல். வினை. 43) மயிலைநாதர் (நன். 383) வைத்தியநாத தேசிகர் (இல. விள. 304) முதலியோர் இந்த உதாரணங்களுள் சிலவற்றை மாற்றிக் காட்டுவர். ³⁸⁵இவை இயல்பான் மயங்கின என்று மயிலைநாதர் (நன். 383) கூறுவார்.