| நன்னூல் விருத்தியுரை
|
என்பது இனத்தையும் இனம் அல்லதையும் தரும் எனப் பொருள்படும் ஆதலானும்
எல்லாவற்றானும் இனமாய் உள்ளதே வினைமாற்றும் பிறிதுமாய் வருமன்றி இனம்
அல்லது ஒருவாற்றானும் வாராமையானும் அது பொருந்தாது என்க. (15)
|
| கொல் என்னும் இடைச்சொல்
|
| 435. | கொல்லே யைய மசைநிலைக் கூற்றே. |
எ-னின்432 கொல் என்னும் இடைச்சொல் இலக்கணம் உணர்த்துதல் நுதலிற்று.
இ-ள்: கொல் என்பது இவ்விரண்டு பொருளையும் தரும் சொல்லாம் எ-று.
வ-று: இவ்வுருக் குற்றிகொல் மகன்கொல் என்பது குற்றியோ மகனோ என்னும்
பொருள்பட வருதலின் ஐயம்.
“பிரிவெண்ணிப் பொருள்வயிற் சென்றநங் காதலர்
வருவர்கொல் வயங்கிழாய்” (கலி. 11:4-5)
என்பது அசைநிலை. (16)
|
| ஒடு தெய்ய என்னும் இடைச்சொற்கள்
|
| 436. | ஒடுவுந் தெய்யவு மிசைநிறை மொழியே. |
எ-னின், ஒடு எனவும் தெய்ய எனவும் வரும் இடைச்சொல் இலக்கணம்
உணர்த்துதல் நுதலிற்று.
இ-ள்: இவ்விரண்டும் இசை நிறைத்தற் பொருளைத் தரும் சொற்களாம் எ-று.
வ-று:
“முதைப்புனங் கொன்ற வார்கலி யுழவர்
விதைக்குறு வட்டி போதொடு பொதுள” (குறுந். 155:1-2)
எனவும், “சொல்லேன் தெய்ய நின்னொடு பெயர்த்தே” (தொல். இடை. 48* சேனா.)
எனவும் வரும். (17)
|
| அந்தில் ஆங்கு என்னும் இடைச்சொற்கள்
|
| 437. | அந்திலாங் கசைநிலை யிடப்பொரு ளவ்வே. |
----------------------------------
432இது தொல்காப்பிய (இடை. 20) நூற்பாவின் திரிபு. |