456. 

இதுவும் அது.
 

இதன் பொருள் : மூன்றும்   நான்கும்    ஐந்தென்   கிளவியும்   -
மூன்றென்னு மெண்ணும்  நான்கென்னு மெண்ணும் ஐந்தென்னு மெண்ணும்,
தோன்றிய  வகரத்து  இயற்கையாகும்  -  முன்னர்த் தோன்றிநின்ற வகரம்
வருமொழிக்குக்   கூறிய   இயல்பாக   மூன்றின்கண்   வகர   ஒற்றாயும்,
நான்கின்கண்  லகர  ஒற்றாயும்   ஐந்தின்கண்   ஒற்றுக்கெட்டும்  முடியும்
என்றவாறு.
 

உதாரணம் : முவ்வகல்   முவ்வுழக்கு   என   இதற்குத்   தோன்றிய
என்றதனால்  ஒற்றிரட்டுதல் கொள்க. நாலகல் நாலுழக்கு  ஐயகல் ஐயுழக்கு
என வரும்.
 

தோன்றிய  என்றதனால்  மேல்  மூன்றென்பது  முதல்  நீண்ட இடத்து
நிலைமொழி   னகரவொற்றுக்   கெடுத்துக்கொள்க.  இயற்கையென்றதனால்
தொடர்மொழிக்கண்  ஒற்றிரட்டுதல்  கொள்க.  'மூன்றனொற்றே'   முதலிய
மூன்று சூத்திரமுங்கொணர்ந்து முடிக்க. 
 

457.

இது  முன்னர்க்  குறுகுமென்றதனை  நீண்டு முடிக என்றலின் எய்தியது
விலக்கிற்று.
 

இதன் பொருள் : மூன்றன்  முதனிலை நீடலும் உரித்து - மூன்றென்னு
மெண்ணின்    முதனின்ற     எழுத்து     நீண்டுமுடிதலும்     உரித்து,
அஃதியாண்டெனின்,  உழக்கு என்கிளவி வழக்கத்  தான - உழக்கென்னுஞ்
சொன் முடியும் வழக்கிடத்து என்றவாறு.
 

உதாரணம் : மூவுழக்கு என வரும்.
 

வழக்கத்தான  என்பதனான்  அகலென்கிளவிக்கு   முதனிலை  நீடலுங்
கொள்க.  மூவகல்  என  வரும். இன்னும் அதனானே  நிலைமொழி  னகர
ஒற்றுக் கெடுக்க.