எ-டு : மன்ற  மராஅத்த   பேஎமுதிர்   கடவுள்  (குறு - 87) எனவும்
நாமநல்லராக்   கதிர்பட  உமிழ்ந்த   எனவும்     உருமில்   சுற்றமொடு
(பெரும்பாண் - 447) எனவும் வரும்   "ஆமுறை"   என்றதனான்   பேம்
என்பது மகரங்கெட்டு யகரமேற்றுப் பேய் எனப் பெயராக  வருதலும்  நாம்
 ன்பது   நாம எனத் திரிந்து நிற்றலும் கொள்க, இவை பெயர்ப்போலியாக
வரும்.
 

சூ. 367 :

உரை:வய என்னும்   குறிப்புரிச்சொல்   வலி என்னும் பொருட்டாய்
வரும். எ-டு : துன்னருந் துப்பின் வயமான் (புறம்-44) எனவரும்.
 

சூ. 368 :

உரை:வாள் என்னும் பண்புரிச் சொல்  ஒளி  என்னும்  பொருட்டாய்
வரும். எ-டு : வாள்முகம் (புறம் - 6) எனவரும்.
 

சூ. 369 :

உரை:துய என்னும் குறிப்புரிச்சொல் அறிவு திரிந்தமையாகிய பொருள்
குறித்துவரும். எ-டு : 'துயவுற்றேம் யாமாக'  எனவரும்.   இவை  மூன்றும்
பெயர்ப்போலியாய் வரும்.
 

சூ. 370 :

உரை:உயா   என்னும்   குறிப்புரிச்சொல்    உயங்குதல்   என்னும்
பொருள்குறித்து   வரும்   (உயங்கல்-துயர்கூர்தல்)   எ-டு : பருந்திருந்து
உயாவிளி பயிற்று மியாவுயர் நனந்தலை (அகம்-19) எனவரும்.
 

சூ. 371 :

உரை:உசா என்னும் குறிப்புரிச்சொல்  சூழ்தலாகிய  பொருள்  பற்றி
வரும். எ-டு : உசாத்துணை (குறு-207) எனவரும்.
 

சூ. 372 :

உரை : வயா  என்னும்  குறிப்புரிச்சொல்   வேட்கைப் பெருக்கமாகிய
பொருள் பற்றி வரும். எ-டு : வயவுறு மகளிர்  (புறம்-20)   வயா  என்பது
செய்யுள்  விகாரமாய்  'வய'   எனநின்றது.   இவை   மூன்றும்  பெயர்ப்
போலியாகவரும்.