சொல்லதிகாரம் - கல்லாடனார் விருத்தியுரை

19

செப்பு  ஆசிரியன்   கண்ணதாகலானும்,   வினாவினை  யறிவிப்பது
அதுவாகலானும்,     வினாவின்றியும்      அது      நிகழுமாகலானும்,
வழூஉப்பன்மை அதன் கண்ணது ஆகலானும் முற் கூறப்பட்டது.

வினாவுரையுஞ்  செப்பு நிகழ்தலிற் செப்பென ஒன்றேயா யடங்காதோ
எனின்   அங்ஙனம்    அடங்குமாயினும்    ஒன்றனை   யறியாதுகூறல்
வினாவென்றும்,     ஒன்றனையறிவித்தற்குக்    கூறல்    செப்பென்றும்
இரண்டாகப் பகுத்து ஆராய்ந்தாரென வுணர்க.                  (13)

வினா செப்பாகவும் வரும் எனல்
 

14.

வினாவும் செப்பே வினாவெதிர் வரினே.
 

என் - எனின் செப்பு வழுவமைதி கூறுதல் நுதலிற்று.

(இ - ள்.)  வினாவென்று     சொல்லப்படுகின்றதும்    ஒரோவழிச்
செப்பென்று  சொல்லப்படும்;  ஒருவன்   ஒன்றனை   வினாவத் தானும்
அதற்கு  எதிர் ஒன்றனை வினவி  இறைப்பொருள் படுத்துமே  யெனின்
(எ - று.)

(எ - டு.) சாத்தா சோறு உண்ணாயோ? என்றாற்கு  உண்ணேனோ?

இது  வினா  வழுவமைதியன்றோ   எனின்?  பிறிதோர்  வினாவந்து
வினாப்  பொருள்  பயவாது  செப்புப்பொருள்  பயப்பநிற்றலின்,  செப்பு
வழுவமைதியென அடக்கினார்.                              (14)

செப்பு வழுவமைதி
 

15.

செப்பே வழீஇயினும் வரைநிலை யின்றே
அப்பொருள் புணர்ந்த கிளவி யான.

 

என்  - எனின்  இதுவும்  செப்பு  வழுவமைதியாமாறு உணர்த்துதல்
நுதலிற்று.

(இ - ள்.) செப்பென்று சொல்லப்பட்டது  வழுவி  வரினும் வரைந்து
மாற்றப்படாது;    எவ்விடத்தெனின்     வினாப்    பொருண்மையோடு
பொருந்திய சொல்லிடத்து, (எ - று.)

(எ - டு.) உறையூர்க்குச்  செல்லாயோ சாத்தா என நீ செல் என்றல்
ஏவுதல்;   உறையூர்க்குச்   செல்லாயோ   சாத்தா    என  என்  கால்
முட்குத்திற்று  என்றல்  உற்றதுரைத்தல்:   உறையூர்க்குச்   செல்லாயோ
சாத்தா  என  என்கடனுடையார்  வளைப்பர்,  பகைவரெறிவர்  என்றல்
உறுவது கூறல்.