முகப்பு சொல் தேடல்

'வேட்டுவ' என்ற சொல் உள்ள பக்கம்

யுடைய வெள்ளிய பூவையுடைத்தாகிய முல்லைவேலியையுடைய (புறநா. 144 : 14) கோடையென்னும் மலைக்குத் தலைவ! சிறியனவும் பெரியனவுமாகிய புழைகளைப்போக்கற விலக்கிய மானினது திரட்சியைத் தொலைத்த கடியசெலவையுடைய சினமிக்க நாயையும் வலியவில்லையுமுடையவேட்டுவ! நீ நோயின்றி இருப்பாயாக; இடியினது மிக்கஓசையையுடைய புதுப்பெயலைத் தரவேண்டிக் கால்வீழ்த்துக்கடலிடத்தே திரண்ட தலைமையையுடைய முகில் நீரின்றிமீளாதவாறுபோலத் தேருடன் விளங்கிய கோடுயர்ந்ததலைமையையுடைய களிற்றையின்றி மீளா, பரிசிலரதுசுற்றம்-எ - று.

புரவியையுடைய விறற்சினந்தணிந்த உறுவரென இயையும்.

செல்சார்வாகித்தாளுளந்தபுத்த பொருநவென இயையும்.

புழைகெடவிலங்கிய நாயென இயையும்.

வெள்வீயென்றதுஅதனையுடைய முல்லையை.

மூவராயினுமென்றஉம்மை சிறப்பும்மை.

கோடைப்பொருந!வேட்டுவ! பெட்பின்றீதல் யாம் வேண்டலம்; பரிசிலர்கடும்பு களிறின்று பெயரல; நீ நோயிலையாகுகவெனக்கூட்டுக.

யான் களிறின்றிப்பெயராநின்றேனென்பது கருத்தாகலின், நோயிலையாகுகவென்பது இகழ்ச்சிக்குறிப்பு. ‘புழைகெட விலங்கி’ என்பதூஉம்பாடம்.

(கு - ரை.) 1. மூவர் - சேர சோழபாண்டியர். 2. பெட்பு - விருப்பம். 1-2. புறநா. 159 : 22 - 5.

6. கோடை - கோடைமலை, கோடைமலை என்பது இக்காலத்தில் கோடைக்கானல் என வழங்குகின்றது.

7. புழை - நுழை வழி.

9. புறநா. 209 : 14.8-9. புறநா. 33 : 1 - 2.

11-4. கலித். 50 : 15 - 7.

13. புறநா. 15 : 9.14. புறநா. 164 : 10

(205)

206

வாயி லோயே வாயி லோயே
வள்ளியோர் செவிமுதல் வயங்குமொழி வித்தித்தாம்
உள்ளியது முடிக்கு முரனுடை யுள்ளத்து
வரிசைக்கு வருந்துமிப் பரிசில் வாழ்க்கைப்
5பரிசிலர்க் கடையா வாயி லோயே
கடுமான் றோன்ற னெடுமா னஞ்சி
தன்னறி யலன்கொ லென்னறி யலன்கொல்
அறிவும் புகழு முடையோர் மாய்ந்தென
வறுந்தலை யுலகமு மன்றே யதனாற்
10காவினெங்கலனே சுருக்கினெங் கலப்பை