156. கடித்துக் கரும்பினைக் கண்தகர நூறி
இடித்துநீர் கொள்ளினும் இன்சுவைத்தே யாகும்;
வடுப்பட வைதிறந்தக் கண்ணுங் குடிப்பிறந்தார்
கூறார்தம் வாயிற் சிதைந்து.

(பொ-ள்.)கடித்துக் கரும்பினைக் கண் தகர நூறி இடித்து நீர் கொள்ளினும் இன்சுவைத்தேயாகும் - கரும்பினைப் பல்லினாற் கடித்தும், கணுக்கள் உடையும்படி ஆலையிலிட்டுச் சிதைத்தும், பிற கருவிகளால் இடித்தும் அதன் சாற்றைக் கொண்டாலும், அச் சாறு இனிய சுவையுடையதேயாகும்; வடுப்பட வைது இறந்தக்கண்ணும் குடிப்பிறந்தார் கூறார் தம் வாயின் சிதைந்து - பழியுண்டாகும்படி தம்மைப் பிறர் பழித்து வரம்பு கடந்தபோதும்¹மேன்மக்கள் தமது பெருந்தன்மையிற் குறைந்து வாயினால் தீயன கூறார். (ஆண்டும், இனியரேயாவர் என்றபடி.)

(க-து.)பிறரால் இடுக்கணுற்ற விடத்தும் சான்றோர் இனியராகவே ஒழுகுவர்.

(வி-ம்.)கடித்தும் நூறியும் இடித்தும் என்று கொள்க. தம் வாயின் சிதைந்து, தமது உண்மை நிலையினின்றும் மாறி எனினுமாம், ஆவது, தம் பெருந்தன்மையினின்றுங் குறைந்து என்க. எடுத்துக்காட்டுவமை,

(6)

157. கள்ளார், கள் ளுண்ணார், கடிவ கடிந்தொரீஇ,
எள்ளிப் பிறரை இகழ்ந்துரையார், - தள்ளியும்
வாயிற்பொய் கூறார், வடுவறு காட்சியார்
சாயிற் பரிவ திலர்.

(பொ-ள்.)வடு அறு காட்சியார் - மாசு நீங்கிய தெளிவினையுடையார், கள்ளார் - பிறர் பொருளைக்கவரார்; கள் உண்ணார் - கள் அருந்தார்; கடிவ கடிந்து ஒரீஇ- விலக்கத் தகுந்த தீயவற்றை விலக்கி அவற்றின் நீங்கித் தூயராகி, எள்ளிப் பிறரை இகழ்ந்து உரையார் - பிறரை அவமதித்து இகழ்ந்து உரையாடாமல் விளங்குவர்;

1. நாலடி. 7 : 1.