பக்கம் எண் :

திருக்குறள்187பொருள்

94. சூது
 

931.

வேண்டற்க வென்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉம்

தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி அற்று.
 

வெற்றியே  பெறுவதாயினும்  சூதாடும்  இடத்தை  நாடக்கூடாது. அந்த
வெற்றி,  தூண்டிலின்  இரும்பு  முள்ளில்   கோத்த   இரையை   மட்டும்
விழுங்குவதாக   நினைத்து   மீன்கள்   இரும்பு   முள்ளையே  கௌவிக்
கொண்டது போலாகிவிடும்.
 

932.

ஒன்றெய்தி நூறிழக்கும் சூதர்க்கும் உண்டாங்கொல்

நன்றெய்தி வாழ்வதோர் ஆறு.
 

ஒரு  வெற்றியைப்  பெற்ற   மகிழ்ச்சியில்  தொடர்ந்து   ஆடி   நூறு
தோல்விகளைத்  தழுவிக்கொள்ளும்  சூதாடிகளின்  வாழ்க்கையில்   நலம்
ஏற்பட வழி ஏது?
 

933.

உருளாயம் ஓவாது கூறிற் பொருளாயம்

போஒய்ப் புறமே படும்.
 

பணையம்  வைத்து இடைவிடாமல் சூதாடுவதை ஒருவன் பழக்கமாகவே
கொள்வானேயானால் அவன்  செல்வமும்  அந்தச்  செல்வத்தை   ஈட்டும்
வழிமுறையும்அவனைவிட்டு நீங்கிவிடும்.
 

934.

சிறுமை பலசெய்து சீரழிக்கும் சூதின்

வறுமை தருவதொன் றில்
 

பல   துன்பங்களுக்கு  ஆளாக்கி,  புகழைக்  கெடுத்து,  வறுமையிலும்
ஆழ்த்துவதற்குச் சூதாட்டத்தைப் போன்ற தீமையான செயல் வேறொன்றும்
இல்லை.
 

935.

கவறும் கழகமும் கையும் தருக்கி

இவறியார் இல்லாகி யார்.
 

சூதாடும் இடம்,  அதற்கான  கருவி, அதற்குரிய முயற்சி ஆகியவற்றைக்
கைவிட      மனமில்லாதவர்கள்      எதுவும்     இல்லாதவர்களாகவே
ஆகிவிடுவார்கள்.