பக்கம் எண் :

திருக்குறள்189பொருள்

95. மருந்து
 

941.

மிகினும் குறையினும் நோய்செய்யும் நூலோர்

வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று.
 

வாதம், பித்தம்,  சிலேத்துமம்  என்று  மருத்துவ நூலோர் கணித்துள்ள
மூன்றில்   ஒன்று    அளவுக்கு   அதிகமானாலும்  குறைந்தாலும்  நோய்
உண்டாகும்.
 

942.

மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக் கருந்திய

தற்றது போற்றி உணின்.
 

உண்ட  உணவு  செரிப்பதற்கான  கால  இடைவெளி   தந்து,  உணவு
அருந்துகிறவர்களின் உடலுக்கு வேறு மருந்தே தேவையில்லை.
 

943.

அற்றால் அளவறிந் துண்க அஃதுடம்பு

பெற்றான் நெடிதுய்க்கும் ஆறு.
 

உண்ட  உணவு  செரித்ததையும்,  உண்ணும்   உணவின்  அளவையும்
அறிந்து உண்பது நீண்டநாள் வாழ்வதற்கு வழியாகும்.
 

944.

அற்ற தறிந்து கடைப்பிடித்து மாறல்ல

துய்க்க துவரப் பசித்து.
 

உண்டது  செரித்ததா  என்பதை  உணர்ந்து,  நன்கு பசியெடுத்த பிறகு
உடலுக்கு ஒத்து வரக்கூடிய உணவை அருந்த வேண்டும்.
 

945.

மாறுபா டில்லாத உண்டி மறுத்துண்ணின்

ஊறுபா டில்லை உயிர்க்கு.

 

உடலுக்கு  ஒத்துவரக்கூடிய  உணவைக்கூட  அதிகமாகும்போது மறுத்து
அளவுடன் உண்டால், உயிர் வாழ்வதற்குத் தொல்லை எதுவுமில்லை.