பாட்டு முதல் குறிப்பு
	220. உறுகண் பலவும் உணராமை கந்தா, தறுகண்மை ஆகாதாம் பேதை, ‘தறுகண் பொறிப் பட்ட ஆறு அல்லால், பூணாது’ என்று எண்ணி, அறிவு அச்சம் ஆற்றப் பெரிது.	உரை