:: TVU ::

264

பால காண்டம்

அதனால் நீண்டிருக்கும் கைகளை உடையோய்!; இனி நின் உழை வந்தோர் மாண்டவர் - உன்னிடம் வந்தவர்கள் மாண்புடையவராவர்; அல்லவர் மாண்பிலர் என்றான் - அல்லாதவர் மாட்சியில்லாதவரே என்றான். ஆண்தகை: வீரம் பொருந்தியவன் (இங்கு மாவலி). தனக்குத் தீங்கு வருவது கண்டும் மேற்கொண்ட செயலில் ஊக்கமுடையவன் என்பதைக் குறிக்கும். வேண்டினர்: வேண்டி வந்த இரவலர். வேட்கை: விருப்பம். நீண்ட கை: கொடையில் நிண்ட கை; (தருகை நீண்ட கை). ‘நின்னுழை’ இதில் ‘உழை’ ஏழனுருபு. வீசுதல்: வழங்குதல். மாவலி அவ்வாறு கூற. வாமனன். வேண்டிவந்து கேட்பவர்களின் விருப்பத்துக்கும் மிகுதியாக வழங்கும் நீண்ட கையுடையவனே! உன்னிடம் வந்ததடைந்தவர்கள் மாண்புடையர். அல்லாதவர்கள் மாண்பில்லார் என்று பாராட்டினான் என்பது கருத்து. 23
417.	‘சிந்தை உவந்து எதிர். ‘’என் செய?’’ என்றான்; அந்தணன். ‘’மூஅடி மண் அருள். உண்டேல்; வெந் நிறலாய்! இது வேண்டும்’’ எனாமுன். ‘’தந்தனென்’’ என்றனன்; வெள்ளி. தடுத்தான்;
சிந்தை உவந்து - (மாவலி இதைக் கேட்டு) மனம் மிக மகிழ்ந்து; என் செய என்றான் - மறு மொழியாக நான் என்ன செய்யவேண்டும் என்று கேட்டான்; அந்தணன் - அதைக் கேட்ட வாமனனாக வந்த திருமால்; வெந்திறலாய் - கொடிய வலிமை வாய்ந்த மாவலியே; உண்டேல் மூவடிமண் அருள் இது வேண்டும் - உள்ளதாயின் என் காலால் மூன்றடி மண் தருவாயாக இதுவே வேண்டும்; எனா முன் தந்தனென் என்றான் - என்று சொல்லுதற்கு முன்பே (மாவலி) தந்தேன் என்றான்; வெள்ளிதடுத்தான் - அப்போது அசுர குருவாகிய சுக்கிரன் த்ராதே என்று தடுத்தான். சிந்தை: மனம். உவந்து: மிக மகிழ்ந்து. உண்டேல்: உள்ளதாயின் (என்றது உற்சாகத்தின் பொருட்டு). வெந்திறல்: வெம்மையாகிய திறல் (பண்புத்தொகை) எனா: செயா என்ற வாய்பாட்டு வினையெச்சம். எனாமுன்: என்று கூறி முடிப்பதற்கு முன்பே. தந்தனென்: தந்தேன் விரைவு பற்றி வந்த இறந்த கால வினைமுற்று. தருவேன் என்பது பொருள். வழு அமைதி. சுக்கிரன் என்ற வடமொழிப் பெயரின் தமிழாக்கம் வெள்ளி. 24
418.	‘’கண்ட திறந்து இது கைதவம்; ஐய! கொண்டல் நிறக் குறள் என்பது கொள்ளேல்; அண்டமும் முற்றும் அகண்டமும். மேல்நாள். உண்டவன்ஆம்; இது உணர்ந்துகொள்’’ என்றான்.
ஐய! இது கண்ட திறத்திது கைதவம்- தலைவனாகிய மாவலியே! ஆராய்ந்து உணர்ந்தால் இந்த அந்தண வடிவம் கபடமானது;