564. | வந்து எதிர்ந்த முனிவனை வள்ளலும்
சிந்தை ஆர வணங்கலும். சென்று எதிர்.
அந்தம் இல் குணத்தான் நெடிது ஆசிகள்
தந்து. கோசிகன்தன் மருங்கு எய்தினான்.
|
வந்து எதிர்ந்த - (இங்ஙனம்) வந்து தோன்றிய; முனிவனை
- அம் முனிவனை; வள்ளலும் - வரையாது அருள் செய்யும் இராமனும்;
சிந்தை ஆர - மனம் மகிழ; வணங்கலும் - அடி வீழ்ந்து
வணங்கியபின்; அந்தம் இல் குணத்தான் - எல்லையற்ற
நற்குணங்கள் வாய்ந்த அச் சதானந்த முனிவன்; ஆசிகள் நெடிது
தந்து - (இராமனுக்கு) ஆசி மொழிகள் மிகுதியும் கூறி; சென்று
எதிர் - (தன்னை) எதிர்கொண்ட; கோசிகன் தன் மருங்கு -
விசுவாமித்திரன் அருகில்; எய்தினான் - அடைந்தான். வள்ளல்: அகலிகைக்கு அருள் செய்தமை கருதியது. 85
|
| 565. | கோதமன் தரு கோ முனி கோசிக
மாதவன்தனை மா முகம் நோக்கி. ‘இப்
போது நீ இவண் போத. இப் பூதலம்
ஏது செய்த தவம்?’ என்று இய்மபினான்.*
|
கோதமன் தரு - கௌதம முனிவன் பெற்று அருளிய; கோ முனி
- முனிவர் தலைவனான சதானந்தன் மாதவன் கோசிகன் தனை -
பெருந் தவத்தையுடைய கௌசிக முனிவனது மாமுகம் நோக்கி -
திருமுகத்தைப் பார்த்து இப்போது நீ இவண் - இப்பொழுது நீங்கள்
இவ்விடம் போத - வருமாறு இப் பூதலம் - இந்த மிதிலை நகரம்;
செய்த தவம் - பண்ணிய தவம்; ஏது - யாதோ; என்று
இயம்பினான்- என்று உபசார மொழிகளைக் கூறலானான். 86 விசுவாமித்திரன் இராமனது பெருமை பேசுதல்
|
| 566. | பூந் தண் சேக்கைப் புனிதனையே பொரு
ஏய்ந்த கேண்மைச் சதானந்தன் என்று உரை
வாய்ந்த மா தவன் மா முகம் நோக்கி. நூல்
தோய்ந்த சிந்தைக் கௌசிகன் சொல்லுவான்:*
|
தண் பூச் சேக்கை - குளிர்ந்த தாமரை ஆசனத்தையுடைய;
புனிதனையே - தூய குணமுள்ள பிரமனை; பொரு ஏய்ந்த -
ஒத்துள்ளவனும்; கேண்மை - எல்லரிடத்திலும் நட்புடையவனுமான;
சதானந்தன் என்று உரை - சதானந்தன் என்று சிறப்பித்துச்
சொல்லப்படுகின்ற; வாய்ந்த மா தவன் - பெருமுனிவனது; மாமுகம் |