நோக்கி     -   சிறந்த திருமுகத்தைப் பார்த்து;  நூல் தோய்ந்த -
கலைகளிலே ஆழ்ந்த; சிந்தையின் கௌசிகன் -   மனத்தையுடைய
விசுவாமித்திரன்;  சொல்லுவான்  -   (பின்   வருமாறு)    சொல்ல
முற்படுவான்.   

முனிவனுக்குப்     பிரமன்  உவமை.  1.  வேதம்  ஓதுவதில்  2.
நல்லொழுக்கத்தில்.  3.  பெருந்தவமுடைமையில்.  4.  பிராமணர்க்குத்
தலைம    பூணுவதில்.    சதானந்தன்:   மிகுதியான   ஆனந்தத்தை
உடையவன்.  நூல்  தோய்ந்த  சிந்தை:  அனைத்துக்  கலைகளையும்
முழுவதும் உணர்ந்த மனம்.                                 87
   

வடித்த மாதவ - தெளிந்து செய்த பெரிய தவமுனிவரே; கேட்டி -
(நான்கூறுவதைக்)  கேட்பீராக;  இவ்வள்ளல்தான் - இந்த வள்ளலான
இராமன்;  இடித்த வெம்குரல் -  இடிபோன்ற  குரலுடைய; தாடகை
யாக்கையும்  -  தாடகை  என்னும்  அரக்கியின்  உடம்பையும்; என்
வேள்வியும் -  என்  யாகத்தையும்; நின் அன்னை சாபமும் - உன்
தாயான அகலிகையின் சாபத்தையும்; அடுத்து முடித்து - ஒன்றன்பின்
ஒன்றாக   முடித்து;  என்  நெஞ்சத்து  -  என்  நெஞ்சில்  கிடந்த;
இடர்முடித்தான் - துயரங்களைத் தீர்த்து வைத்தவன் ஆவான்.   

மூவகை     முடித்தல்களைச் செய்தவன் இராமன்: 1. தாடகையைக்
கொன்று முடித்தல். 2. வேள்வியை முடித்தது. 3. அகலிகையின்  சாபம்
ஒழித்து  நீக்கியது.  முடித்தல்  என்ற  சொல் பல பொருளில் வந்தது.
சொற் பின்வரு நிலையணி.                                  88  

                           சதானந்தர் கோசிகனைப் பாராட்டுதல்
 

என்று  கோசிகன்  கூறிட  -  என்று விசுவாமித்திரன் சொன்ன
அளவில்;  ஈறு   இலா  -  எல்லையற்ற;   வன்  தபோதனன் -
கடுந்தவத்தையுடையவனான    சதானந்த    முனிவன்;   மாதவ  -
(விசுவாமித்திரனை நோக்கி)  மிக்க  தவமுடையவரே; நின் அருள் -
உமது  கருணை; இன்று உளதேல் - (இக்குமரர்களிடம்) இப்பொழுது
இருப்பதனால்;  இந்த  வென்றி வீரர்க்கு - வெற்றி வீரராகிய இந்த
இராம