பக்கம் எண் :

  மிதிலைக் காட்சிப் படலம்365

விப்பவன்.  கொன்:  அச்சம்  (தொல்  இடை  -6) யானோ: ஒ-இழிவு
சிறப்பு. உருவக அணி.                                    96  

                               விசுவாமித்திரன் சுரபியைப் பற்ற
                அதன் மேனியிலிருந்து வெளிவந்த விரர் பொருதல்
 

576.

‘’பணித்தது புரிவென்’’ என்னா.
   பார்த்திபன் எழுந்து. பொங்கி.
பிணித்தனன் சுரபிதன்னை;
   பெயர்வுழி. பிணியை வீட்டி.
‘’மணித் தடந் தோளினார்க்குக்
   கொடுத்தியோ. மறைகள் யாவும்
கணித்த எம் பெரும?’’ என்ன.
   கலை மறை முனிவன் சொல்வான்:
 
  

(அது     கேட்டு) பார்த்திபன் - கௌசிக மன்னவன்; பணித்தது
புரிவென்
- முனிவன் சொன்ன. மொழிப்படியே செய்வேன்; என்னா -
என்று; எழுந்து  பொங்கி  - உற்சாகத்தோடு எழுந்து; சுரபிதன்னை
- அந்தக்  காமதேனுவை;  பிணித்தனன்  -   பிணித்துக்  கொண்டு;
பெயர்வுழி
-  புறப்படும் பொழுது;  பிணியை வீட்டி - (அந்தப் பசு)
கட்டை அறுத்துக் கொண்டு. வசிட்டனை நோக்கி; மறைகள் யாவும் -
வேதங்களை எல்லாம்; கணித்த எம்பெரும - ஆராய்ந்து  அளவிட்டு
அறிந்த   எம்பெருமானே; மணித்தடம்  தோளினாற்கு -   அழகிய
தோள்களையுடைய விசுவாமித்திரனுக்கு; கொடுத்தியோ  -   என்னை
அளித்து விட்டாயோ; என்ன - என்று கேட்க; கலை மறை முனிவன்
- தருமநூல் முதலிய கலைகளையும் வேதங்களையும் அறிந்த வசிட்டன்;
சொல்வான்
- விடை கூறுபவன் ஆனான்.   

வீட்டுதல்:     விடுவித்தல் மணி:  கருவியாகு  பெயர்  (இரத்தின
அணிகள்)  வேதம் வல்ல அந்தணன் அரசனுக்குக் கோதானம் புரிதல்
தகாது என்பது புலப்பட நின்றது.                            97
   

577.

‘’கொடுத்திலென். யானே; மற்று இக் 
   குடைகெழு வேந்தன்தானே
பிடித்து அகல்வுற்றது” என்ன.
   பெருஞ் சினம் கதுவும் நெஞ்சோடு.
‘’இடித்து எழு முரச வேந்தன்
   சேனையை யானே இன்று
முடிக்குவென். காண்டி’’ என்னா.
   மொய்ம் மயிர் சிலிர்த்தது அன்றே.