யானே  கொடுத்திலென் - (உனது உடன்பாடு இல்லாமல் உன்னை)
நானே கௌசிகனுக்குக்  கொடுக்கவில்லை;  இக் குடை கெழு- வெற்றிக்
குடையுடைய; வேந்தன் தானே  -   அவ்வரசனே (உன்னை); பிடித்து
அகல்வுற்றது -  பிடித்துக் கொண்டு   போகத் தொடங்கிய செயல் இது;
என்ன -என்று முனிவன் விடை கூற;  (அது கேட்டு); பெருஞ் சினம்
-  (அப்பசு)  பெருங்கோபம்;   கதுவும்   நெஞ்சோடு  -  கொண்ட
மனத்தோடு;  இடித்து  எழும்  முரசம்  -  இடியை  ஒத்து  எழுகிற
ஓசையுடைய முரசங்களை;   வேந்தன்   சேனையை   -   கொண்ட
இவ்வரசனது படைகளை;  யானே  இன்று  முடிக்குவென்  -  நானே
இன்று  அழித்துவிடுவேன்; காண்டி என்னா - (அதைக்)  காண்பாயாக
என்று சபதமிட்டு; அன்றே மொய்ம்மயிர்சிலிர்த்தது -  அப்பொழுதே
அடர்ந்த தன் உடம்பின் மயிர்களைச் சிலிர்த்தது.
 

அகல்வுற்றது:     தொழிற்பெயர் ‘வருவதாகில் கோவைக் கொண்டு
அகல்க’  என்றதால்  ‘நான்  கொடுக்கவில்லை;  வேந்தனே உன்னைக்
கொண்டு அகல்வுற்றான்’ என்பது பெறப்பட்டது.                 98
    

(அங்ஙனம்     காமதேனு  மயிரைச்  சிலிர்த்தவுடனே) பப்பரர்-
பப்பரர்களும்; யவனர் - யவன தேசத்தார்களும்; சீனர் -  சீனர்களும்;
சோனகர் - சோனகர்களும்; முதல - முதலான;  பல்லோர்- மிலேச்ச
வீரர்கள்   பலர்;    கைப்படை    அதனினோடும்   -  கைகளில்
ஆயுதங்களோடும்;  கபிலை மாட்டு உதித்து  -   அப்  பசுவினிடம்
தோன்றி;  வேந்தன்  துப்பு  உடை   அக்  கௌசிக மன்னனுடைய
வலிமையுள்ள; சேனை யாவும் - படைகளையெல்லாம்; தொலைவு உற
-   அழியும்படி;  துணித்தலோடும்   -   கண்ட  துண்டங்களாக்கின
அளவிலே; வெப்பு  உடை - (இயற்கையில்) சினம் கொண்ட; கொடிய
மன்னன்  தனயர்கள்  -  கொடியவர்களாகிய கௌசிக மன்னனுடைய
மைந்தர்கள்; வெகுண்டு மிக்கார் - கோபித்துத் தாக்கலானார்கள்.

பப்பரம். சீனம். சோனகம் - மிலேச்ச சாதி பேதங்கள் - விளங்காத
வேற்றுமொழிகள் பேசுகின்ற புற நாட்டவர்.                    99