(இவ்வாறு) அரசர்கோன் - அரசர் தலைவனான கௌசிகன்; மாண்ட மாதவத்தோன் - மாட்சிமை பெற்ற மாதவத்தனான வசிட்டன்; செய்த வலனையே - பெற்ற வெற்றிச்செயலையே; மனத்தின் எண்ணி - மனத்திலே இடைவிடாது சிந்தித்து;- பூண்ட மா தவத்தன் ஆகி - மேற்கொண்ட பெருந்தவம் புரிந்தவனாய்; பொலியும் - திகழும்; நீர்மை - தன்மையை; காண்டலும் - நோக்கிய அளவில்; அமரர்வேந்தன் - தேவர் தலைவனான இந்திரன்; துணுக்கு உறு - அச்சம் மிகுந்த; கருத்தினோடும் - கருத்தோடு; அரம்பை மாருள் - அரம்பை முதலிய தெய்வப் பெண்களுள்; திலோத்தமை எனும் - திலோத்தமை என்ற; சொல் மானை - புகழ்கொண்ட மான் போன்ற பெண்ணை; தூண்டினான் - (அக் கௌகினன் தவத்தைக் கலைக்கும் பொருட்டு) ஏவினான். சொல்: புகழ். இந்திரன் துணுக்குற்றதன் காரணம் பெருந்தவம் செய்பவரின் கபாலத்திலிருந்து ஒருவகை நெருப்பு மேல் எழுந்த தன் பொன்னுலகைச் சுட்டெரிக்கும் என்கிற அச்சம். மாண்ட - மாண் என்ற வினைமுதல் அடியாக வந்த பெயரெச்சம். ‘மாண்ட என்மனைவியொடு மக்களும் நிரம்பினர்’ (புறம்.191). 105 |