வேந்தன் - அரசனான கௌசிகன்; அன்னவள் மேனி காணா -
திலோத்தமையின் மேனியழகைக் கண்டு; அனங்க வேள் -
மன்மதனுடைய; ரங்கள் பாய - அம்புகள் (தன்மேற்) பட்டுத்
தைத்தலால்; தன் உணர்வு அழிந்து -தனது நல்லறிவு கெட்டு; காதல்
சலதியின் அழுந்தி - அவளது காமக் கடலிலே மூழ்கி; பன்னரும்
பகல் தீர்வுற்று . சொல்ல முடியாத பல நாட்கள் அதிலே
கழியப் பெற்று; பரிணிதர் தெரிந்த நூலின் - (பின்பு) நல்லறிஞர்
ஆராய்ந்து கூறின கலைகளின்; நல் நயம் உணர்ந்தோன்
ஆகி - சிறந்த பொருள்களை உணர்ந்தவனாகி; நஞ்சு
எனக் கனன்று - (அச்சிற்றின்பத்தை) நஞ்சுபோல் வெறுத்து;
நக்கான் - நகைத்தான். தனது தவம் குலையக் காரணமான திலோத்தமையை எண்ணிச்
சினமும் தனது செய்கையில் வெறுப்பும் கொண்டு கௌசிகன்
சிரித்தான். சிரித்தற்குக் காரணம் - செய்யக் கூடாத ஒழுக்கத்தைச்
செய்து விட்டதால். பரிணிதர் - அறிவின் பக்குவம் முதிர்ந்தவர். 106
விசுவாமித்திரன் தென்திசை சென்று தவம் செய்தல்
|