திசைப் பாலகர்களில் வலிமையுள்ளவனான; யமன் திசை தன்னை - யமனது திசையை; உற்றான் - அடைந்தான் (கௌசிகன்). |
தனது தவம் குலையக் காரணமான திலோத்தமையைச் சபித்த பின் கௌசிகன் தவம் செய்யத் தென்திசை சென்றான். தென்திசைப் பாலகன் - இயமன். ‘கூற்றத் தன்ன மாற்றரு முன்பின் - (புறம் 362) எண்மரில் இயமன் வலியன் என்பது பெறப்படும். 107 திரிசங்கு வசிட்டனை அணுகிப் பெற்ற சாபம் |
| 587. | ‘தென் திசைஅதனை நண்ணிச் செய் தவம் செய்யும் செவ்வி. வன் திறல் அயோத்தி வாழும் மன்னவன் திரிசங்கு என்பான் தன் துணைக் குருவை நண்ணி. ‘’தனுவொடும் துறக்கம் எய்த இன்றுஎனக்கு அருளுக!’’ என்ன. ‘யான் அறிந்திலென் அது’ என்றான். |
(இவ்வாறு கௌசிகன்) தென்திசை அதனை - தெற்குத் திக்கை; நண்ணி - அடைந்து; செய்தவம் செய்யும் செவ்வி - செய்ய வேண்டிய தவத்தை நடத்தும் பொழுது; வன்திறல் அயோத்தி வாழும் - அயோத்தி நகரில் வாழுகின்ற மிக்க வலியனான; மன்னவன் திரிசங்கு என்பான் - திரிசங்கு என்னும் மன்னவன்; தன் துணைக் குருவை நண்ணி - தனக்குத் துணை நிற்கும் குலகுருவான வசிட்டனிடம் சென்று; தனுவொடும் துறக்கம் எய்த - இந்தப் பூத உடம்போடு சுவர்க்கம் அடையும்படி; இன்று எனக்கு அருளுக - இப்போது எனக்கு அருள் செய்வாயாக; என்ன - என்று வேண்ட; யான் - (வசிட்டன்) நான்; அது அறிந்திலன் - இந்த உடலோடு துறக்கம் செலுத்தவல்ல செயலை அறிய வில்லை; என்றான் - என்று (அவன் வேண்டுகோளை) மறுத்துக் கூறினான். |
திரிசங்கு: இவனது இயற்பெயர் சத்தியவிரதன். இவ்வேந்தன் தன் தந்தை சொல்லையும் மீறி மறையவர் கன்னியைக் கவர்ந்தான்; குருவான வசிட்டனது பசுவைக் கொன்றான்; நீர் தெளித்துப் புனித மாக்கப்படாத ஊனை உண்டான். இம்மூன்று குற்றங்களையுடையவனாதலால் ‘திரிசங்கு’ எனப் பெயர் பெற்றான். இவனே அரிச்சந்திரன் தந்தை என்பர். 108 |
| 588. | ‘’நினக்கு ஒலாதுஆகின். ஐய! நீள் நிலத்து யாவரேனும் மனக்கு இனியாரை நாடி. வகுப்பல் யான். வேள்வி” என்ன. |