| பெற்றவள். “இளவல் எற்கே” என்றனள். பிதா. “முன்” என்றான்; மற்யை மைந்தன் நக்கு. மன்னவன்தன்னை நோக்கி. |
கொற்றவன் - (அவ்வாறு சென்ற) அம்பரீடன்; நல் தவம் ரிசிகன் - சிறந்த தவ முனிவனான ரிசிகன்; வைகும் நனைவரும் - வசிக்கும் அரும்பு மலரும்; பழுவம் நண்ணி - சோலையை அடைந்து; வினவலோடும் - (வந்த செய்தி கூறி அவனுடைய மக்களில் ஒருவனை விலைக்கு) கேட்ட அளவில்; இசைந்தனர் குமரர் தம்முள் - தன் புதல்வர்களாக அமைந்த மூவருள்; இளவல் எற்கே - இளையவன் எனக்கே உரியவன் (அவனை விற்க முடியாது); என்றனள் பெற்றவள் - என்று சொன்னாள் தாயான ரிசிகன் மனைவி; பிதா முன் என்றான் - தந்தையோ மூத்தவன் தனக்கே உரியவன் என்று சொன்னான்; மற்றைய மைந்தன் - எஞ்சி நின்ற நடுப்பிள்ளை யான சுனச்சேபன் என்பன்; நக்கு - (பெற்றோர் இருவரும் பெற்று வளர்த்த தன்னை விலைப்படுத்தற்கு உடன்பட்டதை அறிந்து) சிரித்து; மன்னவன் தன்னை நோக்கி - (தான்) அம்பரீட மன்னனைப் பார்த்து. |
பிருகுதுங்க மலையில் தங்கியிருந்த ரிசிகளை அம்பரீடன் கண்டான்; தன் கருத்தைத் தெரிவித்தான். தந்தையோ மூத்த மகனை விலைக்குத் தர இயலாது என்றான்; தாயோ இளைய மைந்தனைக் கொடுக்க முடியாது என்றாள். இது கண்டு வருந்திய நடுப்பிள்ளை தன் குடும்பத்தின் வறுமை அகல அம்பரீடனிடம் தன் இசைவைத் தெரிவித்தான். முன் - காலவாகு பெயர். 121
சுனச்சேபனைப் பெற்ற அம்பரீடன் வழியில் கோசிகனைக் காணல் |
| 601. | “கொடுத்தருள் வெறுக்கை வேண்டிற்று. ஒற்கம்ஆம் விழுமம்குன்ற. எடுத்துஎனை வளர்த்த தாதைக்கு” என்று அவன்-தொழுது. வேந்தன் தடுப்ப அருந் தேரின் ஏறி. தடை இலாப் படர்தலோடும். சடர்க் கதிர்க் கடவுள் வானத்து உச்சி அம் சூழல் புக்கான். |
எனை எடுத்து வளர்த்த -என்னை எடுத்து வளர்த்த; தாதைக்கு- தந்தைக்கு (ரிசிகனுக்கு); ஒற்கம்ஆம் விழுமம் குன்ற - வறுமைத் துன்பம் கெடும்படி; வேண்டிற்று வெறுக்கை - (அவன்) விரும்பும் செல்வத்தை; கொடுத்து அருள் - (எனக்கு விலையாகக்) கொடுத்தருள்க; என்று - என்று (அரசனை நோக்கிக்) கூறி; அவன் |