எழும் கதிரவனும் - உதிக்கும் சூரியனும்; நாண - வெட்கம் அடையும்படி; இருகண் சிவந்தனன் - (தன்னுடைய) இரண்டு கண்களும் செந்நிறம் டைந்து; நெஞ்சம் புழுங்கினன் - மனம் தவித்தவனாய்; வடவை தீய - வடவைத் தீயும் தீய்ந்து போகுமாறு; மயிர்ப்புறம் பொறியின் - எனது உடம்பின் உரோமத் துவாரங்கள்; துள்ள - தீப்பொறிகளை வெளியிட; அழுங்கல் இல் - (கோசிகன் தன் மைந்தர்களைப் பார்த்து) இரக்கம் இல்லாத; சிந்தையீர் - மனம் உடையவர்களே!; நீர் அடவிகள்தோறும் - நீங்கள் காடுகள் எங்கும்; சென்று - திரிந்து; ஒழுங்கு அறு -நாகரிகம் இல்லாத; புளிஞர் ஆகி - வேடர்களாய்; உறு துயர் உறுக - மிக்க துன்பத்தை அடைவீராக; என்றான் - என்று சபித்தான். கதிரவன் நாணுதல்: கோசிகன் கண்களின் செந்நிறம் தனது கதிர் மண்டலத்தில் செந்நிறத்தைக் காட்டிலும் மிக்கிருத்தல்: அவனது கோபம் தனது கதிர்களின் வெப்பத்தை விடக் கூடியிருத்தல். வடவை - வடவாமுகாக்கினி. 126 கௌசிகன் சுனச்சேபனுக்கு மந்திரன் உரைத்து விடை தரல் |