| 65. | ‘அவனி வந்து. மன்னவர் இடம்தொறும்.
தவனன் என்னவே தான் உழன்று. அறிந்து.
“இவனில் வேறு மற்று இல்லை எற்கு” எனா.
உவன் விரும்பி வந்து. உந்தை நாடு உறா.
|
அவனி - மண்ணுலம்; தவனன் - சூரியன்; உழன்று - திரிந்து;
இவனில் - இவனை விட; எற்கு - எனக்கு; உந்தை - உனது தந்தை
(தயரதன்); எனா - என்று; உறா - உற்று; இரண்டும் செயா என்ற
வாய்ப்பாட்டு வினை எச்சங்களாகும். 24-3
|
| 66. | ‘இந்த இவ் இடத்து எய்தி. இந்திரன்.
“சந்த வார் பொழில் தரு ஒர் ஐந்தையும்
வந்து நிற்க” எனா. மன நினைப்பின்முன்.
முந்து வந்து மா முரல நின்றவால்.
|
எய்தி - அடைந்து; சந்த - அழகிய; வார் - நீண்ட; தரு - மரம்
(கற்பகம் முதலிய ஐந்து); நினைப்பின் முன் - நினைக்கும் முன்;
மாமுரல - வண்டுகள் ரீங்கரிக்க. 24-4
|
| 67. | ‘நின்ற சோலைவாய். நியமம் நித்தமும்
குன்றல் இன்றியே செய்து கொண்டு. அவன்
நன்றியால் இருந்து. அரசை நண்ணியே.
துன்று சோலையின் தொழில் உணர்த்தினான்.
|
சோலைவாய்- சோலையிடம்; குன்றல் - குறைதல்;அரசை நண்ணி
- அரசை விரும்பி; துன்று சோலை - நெருங்கிய சோலை. 24-5
|
| 68. | ‘உருவம் மாறி. வேறு உருமாகியே.
நிருப! நின் குடை நிழலின் நிற்றலும்.
பரிவின் நோக்கி. “நீ பகர்தியால்” எனத்
தருவின் நாயகன்தான் விளம்பினான்;
|
உருவம் மாறி - வேறு வடிவம் கொண்டு; நிருப - அரச; பரிவு -
அன்பு; பகர்தியால் - கூறுக; தருவின் நாயகன் - கற்பக மரத்தின்
தலைவன். 24-6
|
| 69. | ‘“சதமகன்தனைச் சம்பரன் எனும்
மத மகன் துரந்து அரசு வவ்வினான்;
கதம் அகன்றிடாக் கனக வெற்பு அவன்
விதம் அகன்று வந்து. உன்னை மேவினேன்.” |