மன்னர் மன்னவன்- தயரதன்; மற்றும் ஒன்று - இன்னும் ஒன்று;
உரைக்கின்றது - சொல்லுவது; ஓதல் - கூறுதல்; ஈறுஇலான் -
முடிவில்லாதவன். 39-1
|
| 91. | ‘பிருகு என்னும் பெருந் தவன்தன் மனை
வரு கயல் கண் கியாதி. வல் ஆசுரர்க்கு
உருகு காதலுற. உறவாதலே
கருதி. ஆவி கவர்ந்தனன். நேமியான்.
|
பிருகு- பிருகு முனிவன்; கயல்கண் - கயல் போன்ற கண்; வல்
ஆசுரர்க்கு - வலிய அசுரர்களுக்கு; உறவாதல் - உறவு
உடையவதனால்; கருதி - எண்ணி; ஆவி - உயிர்; நேமியான் -
ஆழிப்படையுடைய திருமால். 39-2
|
| 92. | “வானகத்தினில். மண்ணினில். மன்னுயிர்
போனகம் தனக்கு” என்று எணும் புந்திய
தானவள் குமுதிப் பெயராள்தனை
ஊன் ஒழித்தனன் வச்சிரத்து உம்பர்கோன்.
|
போனகம்- உணவு; எணும் - எண்ணும்; புந்தி - மனம்; ஊன்
ஒழித்தல் - கொல்லுதல்; வச்சிரத்து உம்பர்கோன் - இந்திரன். 39-3
|
| 93. | ‘ஆதலால். அரிக்கு. ஆகண்டலன்தனக்கு.
ஓது கீர்த்தி உண்டாயது அல்லால். இடை
ஏதம் என்பன எய்தியவோ? சொலாய்-
தாது அடர்ந்து தயங்கிய தாரினாய்!’
|
அரி- திருமால்; ஆகண்டலன் - இந்திரன்; கீர்த்தி - புகழ்; ஏதம்
- குற்றம்; சொலாய் - சொல்லாய்; தாது - மகரந்தம்; அடர்ந்து -
செறிந்து; தயங்கிய - விளங்கிய; தார் - மாலை. 39-4
|
| 94. | ஏக்கமோடும் இமையவர் எங்கணும்.
வாக்கின் முந்துற மாயை வளர்ப்பவள்.
மூக்கும் வார் செவியும் முறை போயிட.
தாக்கும் வள்ளற்கு இளவலும் தாக்கினான்.
|
வாக்கின்- பேச்சுக்கு; முந்துற - முன்னம்; மாயை - மாயைச்
செயல்; போயிட - போக; இளவல் - இலக்குவன். 48-1
|
| 95. | விலக்கி நின்று. அவன் வெங் கணை
விரைவினில் விலக்கி. |