உன்னின் பிரியவற்றே உலகம் எனினும் - (இராமா!)
உன்னிடத்திருந்து  உலகம் பிரியும் வல்லமை உடையதாயினும்;  வானே
வருந்தாது  எனினும் - தேவர்களும் மனம்வருந்தார் ஆனாலும்;
பொன்தேர் அரசே! - பொன் மயமான தேரில் ஏறி வரும் அரசனே;
தமியேன் புகழே! - துணையில்லாத எனது புகழே;  உயிரே! - என்
உயிரே; உன்னைப் பெற்றேன், அருமை அறிவேன் - உன்னைப் பெற்று
உன் அருமையை அறிந்துள்ளேன்; இனி யான் எற்றே பகர்வேன்- இனி
மேல் நான் என்ன சொல்லுவேன்; என்னே-; பிழையேன் பிழையேன் -
பிழைக்க மாட்டேன்;  என்றான்-

     அள்ளல் பள்ளப் புனல் சூழ் அகல் மா நிலமும் அரசும் -
குழைந்த சேறுடைய பள்ளங்கள் நிறைந்த நீரால் சூழப்பெற்ற அகன்ற
கோசல நாடும் ஆட்சியும்; கொள்ளக் குறையாநிதியின் குவையும் -
கொடுக்கக் குறைவுபடாத செல்வக் குவியலும்; முதலா எவையும்-மற்றுள்ள
எல்லாவற்றையும்;  கள்ளக் கைகேசிக்கே  உதவி - வஞ்சகமுள்ள
கைகேசிக்குக்கொடுத்து; புகழ் கைக்கொண்ட- புகழைப் பெற்றுக்கொண்ட;
வள்ளல்தனம் -உன்னுடைய உதாரகுணம்; என் உயிரை மாய்க்கும்
மாய்க்கும்' - என் உயிரைப் போக்கடிக்கவல்லதாய் நின்றது; என்றான்-.

     இராமனது வண்மைக் குணம் வெளிப்பட்டு, அது  மேலும் தயரதன்
மனத்தைப் பலம் இழக்கச்செய்கிறபடி. ‘மாய்க்கும்,  மாய்க்கும்'  புலம்பல்
அடுக்கு.  ‘ஏ' காரம் தேற்றம்.                                    61