கோசல நாட்டுக்குத் தலைவனாய தயரதன் தேவியரை; இரவியும் -
சூரியனும் (இப்போது); கமல வாள்முகம் கண்டனன் - தாமரை மலர்
போன்ற ஒளியுடைய முகத்தை (இது காறும் ஒருபொழுதும் காணாதவன்)
கண்டான்; விண் தலத்து உறையும் நல்வேந்தற்கு ஆயினும் -
விண்ணின் கண் தங்கியுள்ள தேவ அரசனுக்கு ஆனாலும்; இடர்
உற்றபோது - துன்பம் வந்தபோது; உறாதன என் உண்டு? - எவைதாம்
வராதவை உண்டு. வேற்றுப்பொருள் வைப்பணி. துன்பத்தில் இருப்பவர்களுக்கு எல்லா
அவமானமும் வந்து சேரும் என்பது உலகியல்; அரண்மனையை விட்டு
வெளியே வராதவர் ஆதலின்இதுகாறும் சூரியனால் பார்க்கப்படாதது
அவர் முகம் என்றானாம். 179 | 1785. | தாயரும், கிளைஞரும், சார்ந்துளார்களும்,
சேயரும், அணியரும், சிறந்த மாதரும்,
காய் எரி உற்றனர் அனைய கவ்வையர்;
வாயிலும் முன்றிலும் மறைய மொய்த்தனர். |
தாயரும் - தாய்மார்களும்; கிளைஞரும் - உறவினர்களும்;
சார்ந்துளார்களும் - சார்ந்து பற்றுக்கோடாய் எண்ணித்
தங்கியுள்ளவர்களும்; சேயரும்அணியரும்- சேய்மையிலும் அண்மையிலும்
உள்ளாரும்; சிறந்த மாதரும் - அழகிற்சிறந்த மகளிரும்; காய் எரி
உற்றனர் அனைய - சீறும் நெருப்பில் விழுந்தாற்போன்ற; கவ்வையர் -
துன்பமுற்று; வாயிலும் முன்றிலும் மறைய - அரண்மனைவாயிலும்
முற்றமும் மறையும்படி; மொய்த்தனர் - நெருங்கினார்கள். கவ்வை - அரற்றுதலுக்கு ஏதுவாகிய பெருந்துன்பம். 180 இராமன் தன் மனையை அடைதல் | 1786. | இரைத்தனர், இரைத்து
எழுந்து ஏங்கி, எங்கணும்,
திரைப் பெருங் கடல் எனத்
தொடர்ந்து பின் செல,
உரைப்பதை உணர்கிலன்,
ஒழிப்பது ஒர்கிலன்,
வரைப் புயத்து அண்ணல் தன்
மனையை நோக்கினான். |
(அனைவரும் ) இரைத்தனர் - அழுதனர்; இரைத்து எழுந்து
ஏங்கி - அமுது மெல்ல எழுந்து புலம்பி; எங்கணும் - எவ்விடத்தும்; |