‘மன்ன! - அரசனே!; முன்னர் வந்து உதித்து - எனக்கு முன்னே
வந்து பிறந்து; உலகம் மூன்றிலும் - மூன்றுலகத்தும்; நின்னை ஒப்பு இலா
நீ- நின்னை ஒப்பாவாரைப் பெற்றிலாத நீ; பிறந்த-; பார் - இப்பூமி;
என்னது ஆகில் - (நீ சொன்னபடி) என்னுடைய தாயின்; யான் இன்று
தந்தனென் - நான்இப்பொழுது அதனை உனக்குக் கொடுத்துவிட்டேன்; நீ
போந்து மகுடம் சூடு’ - நீ வந்துமுடிசூடுவாயாக; எனா- என்று சொல்லி...
(மேல் முடியும்). ‘நீ பிறந்த பார்’ என்று சொல்லி, ‘முதலில் இந்தப் பூமியில் நீ
பிறந்தபடியால் இது உனக்கே உரிமை; பின்னரே எனக்கு உரிமையாம்’
என்பது பரதன் குறிப்பு. மன்ன! என்று பலமுறையும்பரதன் இப்பகுதியில்
இராமனை அழைப்பது குறிக்கொளத்தக்கது. 112 | 2487. | ‘மலங்கி வையகம் வருந்தி வைக, நீ,
உலம் கொள் தோற் உனக்கு உறுவ செய்தியோ?
கலங்குறாவணம் காத்தி போந்து’ எனா,
பொலம் குலாவு தாள் பூண்டு, வேண்டினான். |
‘வையகம் - நிலவுலகம்; மலங்கி - வருந்தி நிற்க; நீ-; உலம்கொள்
தோள் உனக்கு உறுவ செய்தியோ? - கற்றூணைப் போன்ற தோள்களை
உடைய உனக்குரியதகுதியானவற்றைச் செய்வாயோ?; கலங்குறாவணம் -
(உலகம்) கலங்காதபடி; போந்து காத்தி’- வந்து காப்பாற்றுவாயாக; எனா-
என்று; பொலம் குலாவு தாள்- பொன் மயமான அழகு விளங்குகிற
திருவடிகளை; பூண்டு - பிடித்துக் கொண்டு; வேண்டினான்-. ‘உலம் கொள் தோள்’ உலகைத் துன்பம் நீக்கித் காத்தற்கே அன்றித்
தவம்செய்தற்கன்று எனக் குறிப்பால் உணர்த்தினானாம். 113 பரதனை அரசாட்சி ஏற்குமாறு இராமன் ஆணையிடல் | 2488. | ‘பசைந்த சிந்தை நீ பரிவின் வையம் என்
வசம் செய்தால், அது முறைமையோ? வசைக்கு
அசைந்த எந்தையார் அருள, அன்று நான்
இசைந்த ஆண்டு எலாம் இன்றொடு ஏறுமோ? |
‘பசைந்த சிந்தை நீ - (என்பால்) அன்புற்ற மனத்தை உடைய நீ;
பரிவின்- (உன்) அன்பினால்; வையம் - உலகத்தை; என் வசம்
செய்தால் -என்னுடையதாகச் செய்தால்; அது முறைமையோ? - அது
நீதியாகுமோ?; வசைக்கு அசைந்த- பழிக்கு அஞ்சிய; எந்தை யார்- எம்
தந்தையார்; அருள - (கைகேயிக்கு)வரம் அளித்தருள; |