அறுபதினாயிரம் மனைவியர்களும் தீக்குளித்தனர். 136-1 11. கங்கை காண் படலம் | 238. | வந்து எதிரே விழுந்தவனும்
வணங்கினான்; வணங்காமுன்,
சந்த நெடுந் திரள்
புயத்தான் தழுவினான்; தழுவியபின்,
இந்த இடர் வடிவுடன் நீ
எங்கு எழுந்தாய் - இமையோர்தம்
சிந்தையினும் சென்னியினும்
வீற்றிருக்கும் சீர்த்தியாய்! |
2334 ஆம் பாடலின் மாற்றுருவம் இப்பாடல். 32-1 | 239. | ஏறினர் இளவலோடு,
இரங்கு நெஞ்சு கொண்டு
ஊறிய தாயரும்
உரிய சுற்றமும்;
பேறு உள பெரு நதி
நீங்கி, பெட்போடும்
கூறு தென் கரையிடைக்
குழீஇய போதிலே. |
பேறு உள பெருநதி - புண்ணியப் பயன் உடைய கங்கை. 63-1 | 240. | தன் அன தம்பியும்,
தாயர் மூவரும்,
சொன்ன தேர் வலவனும்,
தூய தோழனும்,
துன்னினர் ஏறலும்,
துழா துடுப்பு எனும்
நல்நயக் காலினால்
நடத்தல் மேயினான். |
தம்பி - சத்துருக்கனன்; தேர் வலவன் - சுமந்திரன்; தோழன் -
குகன்; துழா துடுப்பு - துழாவுகின்ற துடுப்பு. இனி துழாவும், துடுப்பும்
என்னும் இரண்டுகால்களால் படகை நடத்துதல் என்றும் ஆம். துழா
என்பது நீரைத் துழாவும் நீண்ட கோல் ஆகும். துடுப்பு - மட்டை
ஆகும். 63-2 |