தென் திசை நமன் தனொடு - தெற்குத் திசையினனாகிய எமனுடன்;
'தேவர் குலம் எல்லாம் - அனைத்துத் தேவர்களும்'; 'நமக்கு இன்று
இறுதி வந்தது' - 'நம் எல்லாருக்கும் இன்றோடு முடிவு காலம்
வந்துவிட்டது'; என இருந்தார் - என்று கருதினர்; உம்பரினொடு இம்பர்
- வானுலகரும் மண்ணுலகரும்; நின்று உயிர் நடுங்கி - அஞ்சி நின்று
உயிரும் பதைக்க; உடல் விம்மி - உடல் பெருமூச்செறிந்து; நிலை
நில்லார் - ஒரு நிலையில் நிற்க முடியாதவர்களாய்; ஒன்றும் உரையாடல்
இலர் - ஏதும் பேசலாற்றாது மௌனம் பூண்டனர்.                  48

'இப்படிச் செய்தவர் யார்' என இராவணன் கேட்டல்

    மடித்த - சினத்தால் உதடு அதுக்கிய; பில வாய்கள் தொறும் -
மலைக் குகை போன்ற பத்து வாய்களிலும்; வந்து புகை முந்த - சினத்
தீயின் புகை பொங்கி வர; துடித்த தொடர் மீசைகள் - கோபத்தால்
துடிதுடிக்கும் அடர்ந்த மீசைகள்; சுறுக்கொள உயிர்ப்ப - பொசுங்கி
நாறும்படி பெருமூச்சு வெளிப்பட; கடித்த கதிர் வாள் எயிறு - இறுக
மென்ற, ஒளி வீசும் கூரிய பற்கள்; மின் கஞல - மின்னல் போல்
பிரகாசிக்க; மேகத்து இடித்த உரும் ஒத்த உரறி - முகில்களில் ஓசை
செய்து எழும் இடி முழக்கம் போல் பேரொலி செய்து; 'யாவர் செயல்'
என்றான் - 'இது யாருடைய செயல்' என்று வினவினான்.

     தங்கை நிலைகண்ட இராவணன் கொண்ட சினமும் கேட்ட வினாவும்
இப்பாடலில் அமைந்துள்ளன.                                   49