(அரண்மனையுட் புகுந்த இராவணன்); தேவிமார் குழுவும் நீங்க -
(தன்) மனைவியர் கூட்டத்திலிருந்து விலகியவனாய்; பூவினால் வேய்ந்து
செய்த - மலர்கள் பரப்பி அமைக்கப்பட்ட; பொங்கு பேர் அமளிப்
பாங்கர் சேர்ந்தனன் - உயர்ந்த பெரிய படுக்கையிடத்தில் சேர்ந்தான்;
சேர்தலோடும் - அவ்வாறு சேர்ந்த மாத்திரத்தில்; நாவி நாறு ஓதி நவ்வி
- புனுகின் நறுமணம் வீசும் கூந்தலையுடைய மான் போன்ற சீதையினுடைய;
நயனமும் - கண்களும்; குயமும் - மார்பும்; புக்குப் பாவியா -
மனத்தினுள் பல்வகை நினைவுகளை ஊட்ட; கொடுத்த வெம்மை -
(அப்பாவனைகள்) தந்த உணர்ச்சி வெப்பம்; பயப்பயப் பரந்தது - சிறிது
சிறிதாக மிகுதிப்படலாயிற்று. (அன்றே - அசை). 89 எழுசீர் ஆசிரிய விருத்தம் | 3156. | நூக்கல் ஆகலாத காதல் நூறு
நூறு கோடி ஆய்ப்
பூக்க, வாச வாடை வீசு சீத நீர்
பொதிந்த மென்
சேக்கை வீ கரிந்து, திக்கயங்கள்
எட்டும் வென்ற தோள்,
ஆக்கை, தேய, உள்ளம் நைய,
ஆவி வேவது ஆயினான். |
நூக்கல் ஆகலாத - ஒதுக்கி விலக்க முடியாத; காதல் - காம
விருப்பம்; நூறு நூறு கோடியாய்ப் பூக்க - அளவிட முடியாதபடி
பன்மடங்கு பெருகி மலர; வாச வாடை வீசு - நறுமணக் காற்றுப் பட்டு;
சீத நீர் பொதிந்த - குளிர்ந்த நீர்த் துளிகள் பொருந்திய; மென் சேக்கை
வீ - மெல்லிய படுக்கையில் பரப்பிய பூக்கள்; கரிந்து - கருகிப்
போகும்படி; திக்கயங்கள் எட்டும் வென்ற தோள் ஆக்கை தேய -
எட்டுத் திசை யானைகளை வென்ற தோள்களும் உடலும் மெலிந்து
போகும்படி; உள்ளம் நைய - மனம் குழையும்படி; ஆவி வேவது
ஆயினான் - (இராவணன்) தன் உயிரும் வெதும்பும் நிலை அடைந்தான். நூறு நூறு கோடி என்றது அளவிட முடியாத என்ற பொருள் தந்தது. 90 | 3157. | தாது கொண்ட சீதம் மேவு சாந்து,
சந்த மென் தளிர்,
போது, கொண்டு அடுத்தபோது,
பொங்கு தீ மருந்தினால் |
|