| 3373. | மானவள் உரைத்தலோடும்,
'மானிடர், அரக்கர்தம்மை,
மீன் என மிளிரும் கண்ணாய்! வேர்
அற வெல்வர் என்னின்,
யானையின் இனத்தை எல்லாம் இள
முயல் கொல்லும்; இன்னும்,
கூன் உகிர் மடங்கல் ஏற்றின் குழுவை
மான் கொல்லும்' என்றான். |
மானவள் உரைத்தலோடும் - பெருமை மிக்க சீதை இவ்வாறு
கூறியவுடன், (இராவணன்); மீன் என மிளிரும் கண்ணாய் - மீன்
போலப் பிறழ்ந்து ஒளிவிடும் கண்ணை உடையவளே!; அரக்கர்
தம்மை மானிடர் வேர் அறவெல்வர் என்னின் - இராக்கதர்களை
மனிதர் அடி வேரில்லாமல் வெற்றி கொள்வார்கள் என்றால்;
யானையின் இனத்தை எல்லாம் இளமுயல் கொல்லும் - யானைக்
கூட்டம் அனைத்தையும் இளைய முயல் கொன்று விடும்; இன்னும்
கூன் உகிர் மடங்கல் ஏற்றின் குழுவை மான் கொல்லும் என்றான்
- மேலும் வளைந்த நகமுடைய ஆண் சிங்கங்களின் கூட்டத்தை மான்
கொன்று விடும் என்று கூறினான். மானவன் என்பதன் பெண்பால் மானவள், மான்போன்ற
மருண்ட பார்வையுடையவள் என்றுமாம். மிளிர்தல் - ஒளிவிடுதல்
யானையை முயல் கொல்லுதலும் சிங்கத்தை மான் கொல்லுதலும்
உலகில் நடவாதன. எனவே அரக்கரை மனிதர் கொல்லுதல் நடவாத
செயல் ஆகும். எனவே, இப்பாடலில் பொய்த்தற் குறிப்பு உளது. 55 | 3374. | 'மின் திரண்டனைய பங்கி
விராதனும், வெகுளி பொங்கக்
கன்றிய மனத்து வென்றிக்
கரன் முதல் கணக்கிலோரும்,
பொன்றிய பூசல் ஒன்றும் கேட்டிலிர்
போலும்' என்றாள்-
அன்று அவர்க்கு அடுத்தது உன்னி, மழைக்
கண்நீர் அருவிசோர்வாள். |
(அதைக் கேட்ட சீதை) மின்திரண்டனைய பங்கி விராதனும் -
மின்னல்கள் ஒன்று திரண்டன போலச் சிவந்த தலைமயிருடைய
விராதனும்; வெகுளி பொங்கக் கன்றிய மனத்து வென்றிக் கரன்
முதல் கணக்கிலோரும் - சினம் மிகுந்து காய்ந்து முதிர்ந்த மனத்தை
உடைய வெற்றிமிக்க கரன் முதலான எண்ணற்ற அரக்கர்களும்;
பொன்றிய பூசல் ஒன்றும் கேட்டிலிர் போலும் என்றாள் - இறந்த
போது எழுந்த பேராரவாரத்தை நீர் ஒரு |