ஆரியம் முதலிய - வடமொழி முதலான; பதினெண் பாடையில் -
பதினெட்டு மொழிகளில்;பூரியர்- புலமை இல்லாத புல்லறிவாளர்;ஒருவழி-
ஓரிடத்தில்;புகுந்தது ஆம் என - கூடி ஆரவாரிப்பது போல;ஓர்கில
கிளவிகள் - (இன்ன பறவையின் குரல் என) ஆராய்ந்து அறிதற்கியலாத
ஒலிகள்;ஒன்றோடு ஒப்பு இல- ஒன்றோடொன்று தொடர்பு இல்லாதவனாய்;
சோர்வு இல விளம்பும் - ஓய்தலின்றி ஒலிக்கும்;புள் துவன்றுகின்றது -
பறவைகள் நெருங்கியிருக்கப் பெற்றது. (அப்பொய்கை).

     ஆரியம் முதலிய மொழிகளில் புலமை இல்லாதவர்கள் ஓரிடத்திலிருந்து
எவர்க்கும் புரியாத வகையில் ஆரவாரிப்பது போலப் பல்வேறு பறவைகள்
பொய்கையில் ஒருங்கிருந்து பிரித்து உணர முடியாத வகையில் ஓய்வில்லாது
ஒலித்தன; உவமை அணி; பல பறவைகளின் குரல் தெளிவாகப் பிரித்து அறிய
முடியாது இருப்பதால், பலபகுதிகளிலிருந்து பல மொழி பேசுவோரின்
ஆரவாரத்தை உவமையாக்கினார். ஆரியம் - வடமொழி; பாடை - பாஷா
என்னும் வட சொல்லின் திரிபு; கிளவி - பேச்சு - ஒலி; விளம்புதல் -
பேசுதல்- ஒலித்தல்; புள் - பறவை. பறவைகளின் ஒலிகளுக்கு மொழிகள்
ஒலிகள்(சீவக 93) பூரியர் - தம்மைப் பெரியராய்க் கருதும் அற்பர். 'சிறுமை
அணியுமாம் தன்னை வியந்து' என்பது குறள் (978)                   13

     தான் உயிர்உற -தன்னை உயிர்போல (நினைத்து);தனி தழுவும்
பேடையை - சிறப்பாகத் தழுவிக் கொள்ளும் பெண் அன்னத்தை;ஊன்
உயிர் பிரிந்தென- உடலிலிருந்து உயிர் பிரிந்தாற்போல;பிரிந்த ஓதிமம் -
பிரிந்த ஆண் அன்னம்;வான் அரமகளிர்தம் - (நீராட வரும்) தேவ
மகளிரின்;வயங்கு நூபுரம் - விளங்குகின்ற காற் சிலம்பணிகளின்;தேன்
உகு மழலையை - தேன் போன்ற இனிய ஓசையை;செவியின் ஓர்ப்பது -
(தன் பெடையின் குரல் என்று) செவி கொண்டு கூர்ந்து கேட்பதற்கு
(அப்பொய்கை) இடமாயது.