யானது; பண்டு உண்டு- முன்பே உள்ளது; ஆயினும் - எங்கனம் ஆராய்ந்து; பேர்ப்பது அன்று - போக்கத்தக்கது அன்று; தன்மை - அப்பிணியின் தன்மை; தணிகின்ற நம் சொல் - தாழ்ந்த நம் சொல்லால்; தொடர் தன்மையது அன்று - பின்பற்றிச் சொல்லும் தன்மையுடையது அன்று. பிரிவாற்றாமையால் இதயத்தில் உள்ள அவலத்தைப் பிணி கொண்டது; அப்பிணி அமுதத்தைத் தெளித்தாலும் மாறாதது. அது பேர்ப்பது அன்று என்க. (91) | 5319. | ‘அயர்வு உற்று, அரிதின் தெளிந்து, அம் மலைக்கு அப் புறத்து ஓர் உயர் பொன்கிரி உற்று உளன், வாலி என்று ஓங்கல் ஒப்பான், துயர்வு உற்று அவ்இராவணன் வாலிடைப் பண்டு தூங்க, மயர்வு உற்றபொருப்பொடு, மால் கடல் தாவி வந்தான். |
அயர்வு உற்று -சோர்ந்து; அரிதின் தெளிந்து - மிகவும் சிரமப்பட்டுத் தெளிந்து (இவை இராமன் நிலை); அம்மலைக்கு - அந்த இருசியமுக மலைக்கு; அப்புறத்து ஓர் - அந்தப் பக்கத்தில் உள்ள ஒரு; உயர் - உயர்ந்த; பொன்கிரி உற்றுளன் - அழகிய மலையில் இருப்பவனும்; வாலி என்று ஓங்கல் ஒப்பான் - வாலி என்னும் பெயருடன் மலையை ஒத்திருப்பவனும்; துயர்வு உற்று - துன்பம் அடைந்து; அவ் இராவணன் - அந்த இராவணன்; வாலிடை - தன் வாலின்கண்ணே; பண்டு தூங்க - முன்பு தொங்கும்படி (பிணித்து); மயர்வுற்ற - மயக்கம் அடைந்த; பொருப்பொடு - மலைகளையும்; மால் கடல் - பெரிய கடல்களையும்; தாவி வந்தான் - தாவி வந்தவனும். (92) | 5320. | ‘ஆயானை, ஓர் அம்பினில் ஆர் உயிர் வாங்கி, அன்பின் தூயான்வயின்,அவ் அரசு ஈந்தவன், “சுற்று சேனை மேயான் வருவான்”என விட்டனன்; மேவுகாறும் ஏயான்,இருந்தான், இடைத் திங்கள் இரண்டு இரண்டும். |
|