கரதலத்தினும்,காலினும் வாலினும் கதுவ - அனுமன்  தனது
கைகளாலும், கால்களாலும், வாலினாலும் பற்றுதலினால்; நிரைமணித்தலை
நெரிந்து உக சாய்ந்து உயிர் நீப்பார் - வரிசையாகக் கரிய நிறமுள்ள தமது
தலைகள் நசுங்கிச் சிதறுதலினால் மண்மீது விழுந்து உயிர்விடுகின்ற
கிங்கரர்கள்; சுரர் நடுக்குற அமுது கொண்டு எழுந்த நாள் -  தேவர்கள்
அஞ்சும்படி, அமுத கலசத்தை எடுத்துக் கொண்டு மேலே கிளம்பும் பொழுது;
தொடரும் உரகர் ஒத்தனர் - (காவலிருந்து கவர வொட்டாது தடுக்கத்)
தொடர்ந்த பாம்புகளை ஒத்தனர்; அனுமனும் கலுழனே ஒத்தான் -
அனுமனும், (அமுதத்தோடு எழுந்த) கருடனை ஒத்திருந்தான்.        (48)

     மானம் உற்ற தம்பகையினால் முனிவுற்று வளைந்த - செருக்குக்
கொண்ட தமது பகைமைக் குணத்தினாலே, கோபம் கொண்டு (அனுமனைச்)
சூழ்ந்து கொண்டவரும்; மீன் உடைக்கடல் உலகினின் உள எலாம்
மிடைந்து - மீன்களை உடைய கடலினால் சூழப்பட்ட இலங்கையிலே உள்ள
இடம் முழுவதும் நெருங்கியிருப்பவரும்; ஊன் அற கொன்று துகைக்கவும்
ஒழிவு இலா நிருதர் - (கண்ணில் கண்டவர்) உடம்புகளை எல்லாம் அழித்
தொழிக்கவும் அழிந்திடாமல் பெருகித் தோன்றுபவருமான அரக்கர்கள்;
ஆனை ஒத்தனர் - யானைகளைப் போன்றவரானார்கள்; அனுமன் ஆள்
அரி ஒத்தான் - அனுமன் (மிருகங்களை) ஆளும் தன்மை உள்ள சிங்கத்தை
ஒத்தவனானான்.

    அரக்கர்களுக்குயானைத் திரளும், அனுமனுக்கு, சிங்கமும்
உவமைகளாக வந்தன.                                         (49)