தாம் தாம்கைதேர்ந்துள்ள ஆயுதங்களைக் கொண்டு, தம்மவர்களைக்
காப்பவரும்; எண்ணல்ஆம் - நினைத்தற்கும் இயலாத; தகைமை இல்லார் -
பெருமையுடையவருமாகி; இறந்து - அனுமனால் உயிர்நீத்து; இடை கிடந்தார்
தம்மை - அவ்விடத்திலே விழுந்து கிடந்த அரக்க வீரர்களை; மண்ணுளே
நோக்கி நின்று - போர்க்களத்திலே பார்த்து நின்று; வாய் மடித்து உருத்து
- உதட்டை மடித்துக் கடித்துக் கொண்டு கோபித்து; மாயாபுண்ணுளே கோல்
இட்டு அன்ன - ஆறாத புண்ணிலே கோலைக் கொண்டு குத்தினாற் போல;
மானத்தால் புழுங்குகின்றான் - அவமானத்தால் (இந்திரசித்து) (உடலும்
உள்ளமும்) கொதிக்கின்றவனானான்.

     பல சிறப்பிற்குஉரிய வீரர்கள் போர்க்களத்தில் இறந்து கிடந்ததைப்
பார்த்தபோது, இந்திரசித்தன் மனம் மிகவும் வருந்தியது. அவ்வருத்தம்
புண்ணில் கோல் நுழைந்தால் போன்று ஆயிற்று என்பதாம்.          (43)

     கானிடைஅத்தைக்கு உற்ற குற்றமும் - தண்டக வனத்திடத்துஎன்
அத்தையாகிய சூர்ப்பணகைக்கு நேர்ந்த மூக்கு முதலியன அறுப்புண்ட
குறைபாடும்; கரனார் பாடும் - கரன் இறந்ததும்; யானுடை எம்பி வீந்த
இடுக்கணும் - என்னுடைய தம்பி அக்க குமாரன் அழிந்த துன்பமும்; பிறவும்
எல்லாம் - மற்றைய (அசோகவனம் அழிந்தமை முதலியனவுமான) யாவும்;
மானிடர் இருவராலும் - இரண்டு மனிதர்களாலும்; வானாம் ஒன்றினாலும் -
ஒரு குரங்கினாலும்; ஆனிடத்து - உண்டாயின என்றால்; என் உளவீரம் -
என்னிடத்து உள்ள வீரம்; அழகிற்றே - அழகுடையதே !; அம்ம ! என்
றான்- என்ன ஆச்சரியம் என்று (இந்திரசித்து) கூறினான்.

     ‘இவ்வளவு துன்பமும், இருமானிடர்களாலும், ஒரு குரங்கினாலும்
நேர்ந்தது என்றால், என் வீரம் அழகிற்றே’ என்று இகழ்ச்சிக் குறிப்புடன்
பேசினான் இந்திரசித்து.